مدلسازی و بهینهسازی اثر پیشتیمار اسمزـفراصوت و خشککردن تکمیلی هوای داغ روی گیلاس سیاه
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد صنایع غذایی، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران
2 استاد،دانشکدۀمهندسی و فناوری کشاورزی،دانشگاهتهران
3 کارشناسی ارشد صنایع غذایی، دانشکدۀ علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 کارشناسی ارشد صنایع غذایی، دانشکدۀ علوم و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22059/ijbse.2014.52642چکیده
روش سطح پاسخ بهمنظور تعیین نقاط بهینۀ فرایند خشککردن اسمزیـفراصوت همراه خشککردن تکمیلی با هوای داغ برای دستیابی به بیشینۀ آنتوسیانین، ترکیبات فنولی کل، و فعالیت آنتیاکسیدانی میوۀ گیلاس سیاه استفاده شد. درجۀ حرارت (40، 50، و 60 درجۀ سلسیوس)، غلظت محلول ساکارز (40، 50، و 60 درصد حجمی/وزنی)، و فرکانس (0، 65، و 130 کیلوهرتز) عواملی بودند که تأثیر آنها بر میزان آنتوسیانین، ترکیبات فنولی کل، و فعالیت آنتیاکسیدانی در طول دورۀ خشککردن گیلاس سیاه با پیشتیمار اسمزـفراصوت همراه با خشککردن تکمیلی هوای داغ ارزیابی شد. آزمایشها براساس طرح مرکب مرکزی با درنظرگرفتن سه سطح برای هر یک از عوامل یادشده، انجام شد. در آزمایشهای انجامشده نسبت نمونه به محلول اسمزی 10/1 (حجمی/وزنی) در نظر گرفته شد. نتایج بهدستآمده حاکی از این بود که تأثیرات خطی و درجۀ دو هر سه متغیر مستقل دما، غلظت شربت ساکارز، و شدت فرکانس بر میزان آنتوسیانین، ترکیبات فنولی کل، و فعالیت آنتیاکسیدانی معنیدار بود. برای هر پاسخ با استفاده از آنالیز رگرسیون خطی چندگانه، مدلهای چندجملهای درجۀ دوم بهدست آمد. آنالیز واریانس(ANOVA) بهمنظور ارزیابی صحت و دقت مدلهای بهدستآمده اجرا گردید. با روش سطح پاسخ، بهینهسازی شرایط فرایندی برای حداکثرسازی ترکیبات فنلی و آنتوسیانینی و حداقلسازی میزان Ec50 انجام گرفت. نقطۀ بهینۀ بهدستآمده برای فرایند آبگیری عبارت است از: دما C°40، غلظت شربت ساکارز 40 درصد، و فرکانس31/1 کیلوهرتز. میزان راندمان تولید پیشبینیشدۀ مدل برای ترکیبات فنولی 189/1 میلیگرم معادل اسیدگالیک به 100 گرم وزن خشک، میزان آنتوسیانین 82/2837 میکروگرم به 100 گرم وزن خشک، و میزان Ec50برابر با 0245/0 در میلیگرم مادۀ خشک بود. مدل ارائهشده برای پیشبینی مقادیر متغیرهای وابسته، نتایج بسیار نزدیکی با یافتههای آزمایشی بهدستآمده دارد.