بررسی وضعیت توزیع درآمد استان اصفهان با استفاده از رویکرد پارامتریک: سالهای 1400-1391
نویسندگان
1 استادیار، گروه آمار، دانشکدۀ علوم ریاضی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دکترای اقتصاد، سازمان مدیریت و برنامهریزی استان اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/pbr.2023.189715چکیده
هدف از این مقاله، بررسی توزیع درآمد خانوارهای استان اصفهان با استفاده از دادههای طرح هزینه و درآمد خانوار، طی سالهای1391 تا 1400، با استفاده از روشهای پارامتریک است. برای این منظور، توزیعهای مختلف آماری برای دادهها برازش میشود و با استفاده از روش برآوردیابی ماکسیمم درستنمایی، پارامترهای توزیع تخمین زده میشود. سپس توزیع مناسب با استفاده از نمودارهای تابع توزیع و همچنین معیار آکائیک (AIC) انتخاب شده است. با مقایسۀ نمودارهای توابع توزیع از سال 1391 تا 1400 برای دادهها، نتایج نشان میدهد که در بین تمام توزیعها، توزیع داگوم و گاما، نسبت به سایر توزیعها ازجمله توزیعهای لگ نرمال و نمایی، مناسبتر هستند. همچنین میزان AIC از سال 1391 تا 1400 برای توزیع داگوم، نسبت به سایر توزیعها، کمترین مقادیر را میگیرد که این نیز، نشاندهندۀ برتری توزیع داگوم نسبت به سایر توزیعها است. همچنین، بررسی روند و مقایسۀ ضرایب جینی در حالت ناپارامتری و پارامتری، بیانگر آن است که ضمن روند کاهشی ضریب جینی در استان اصفهان، در طی دوره موردبررسی، مقادیر ضریب جینی به روش پارامتری، با استناد به آمارۀ کلموگروف ـ اسمیرنوف، از اعتبار بالاتری برخوردار است. لذا، پیشنهاد میگردد که متولیان تولید شاخص نابرابری درآمدی، باتوجهبه دقت بالای روشهای پارامتری، مبنای محاسباتی خود را از روش ناپارامتریک به روش پارامتریک تغییر دهند.