تعیین اولویتهای سرمایهگذاری، در بخش صنعت استان آذربایجانشرقی، با هدف توسعۀ پایدار: کاربرد مدلهای تصمیمگیری چندمعیاره
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم اقتصادی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
2 کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
3 کارشناسی ارشد توسعۀ اقتصادی و برنامهریزی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران.
doi
10.22034/pbr.2023.379510.1303چکیده
گام اول برای آغاز فرایند توسعه، برنامهریزی است و لازمة برنامهریزی، شناخت امکانات و قابلیتهای محیطی و بخشی است. بهطوریکه در برنامهریزی رشد و توسعۀ کشور، شناخت ساختار و وضعیت مناطق، از مهمترین عوامل در جهت نیل به پیشرفت است. همچنین، تخصیص منابع بودجهای، به حوزههای اولویتدار، موجب افزایش کارایی این مخارج خواهد شد. درصورت شناخت مزیتهای نـسبی مناطق در امـر اشتغال، ارزش افزوده و صادرات، ضمن ایجاد انگیزه برای سرمایهگذاران، جهت برخورداری از بازده بالا، اهداف اقتصادی کلان، همچون کاهش بیکاری و افزایش درآمدهای ارزی و بهتبع آن، کاهش تورم را میتوان با حداقل منابع محقق نمود. هدف این مطالعه، اولویتبندی زیربخشهای صنعت استان آذربایجانشرقی، برای تحقق اهداف توسعۀ پایدار، با بهرهگیری از روشهای ویکور، تاپسیس، الکتره و ساو است. در این مطالعه، ارزش افزوده، ارزآوری، اشتغال، بهرهوری و شدت مصرف سوختهای فسیلی، معیارهای توسعۀ پایدار در نظر گرفته شده است. مطابق با نتایج بهدستآمده از حل مسئله، و باتوجهبه اصول توسعۀ پایدار در استان آذربایجانشرقی، پنج گزینۀ اول فرصتهای سرمایهگذاری در استان، تعمیر ماشینآلات، تولید سایر ماشینآلات با کاربردخاص، ساخت تجهیزات پرتودهی، الکتروپزشکی و الکترودرمانی، تولید ماشینآلات استخراج معدن و ساختمان و تولید مبلمان است که صنایع برگزیدۀ استان قلمداد می شوند و درنتیجه پیشنهاد میشود که با دادن امتیازات ویژه، ازجمله اعطای تسهیلات، معافیت مالیاتی، مشوّقهای اقتصادی و...، سرمایهگذاریها به سمت این صنایع سوق داده شوند.