تحلیل شناختی شیوۀ معناسازی درگفتمان سینما بر پایۀ نظریۀ آمیختگی مفهومی: مطالعۀ موردی فیلم فروشنده
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز
2 دانشیار زبانشناسی، دانشگاه پیامنور
3 استادیار زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز
4 استادیار زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
doi
10.30473/il.2019.40749.1156چکیده
هدف از این پژوهش تحلیل شناختی معناسازی در گفتمان سینما بر پایۀ شبکههای آمیختگی مفهومی فوکونیه و ترنر (2002) است. مطالعۀ حاضر با بهرهگیری از روش تحلیل محتوای کیفی و با رویکرد توصیفی-تفسیری، شیوههای انطباق و عناصر سازندۀ شبکۀ مفهومی آمیختۀداستان فیلم ایرانی فروشنده به کارگردانی اصغر فرهادی را از نظر میگذراند. نظریۀآمیختگی مفهومی نظامی از شناخت پشت صحنه را نشان میدهد که در بر گیرندۀ مقولهبندی، نگاشتها، فرافکنیهای ساختاری و محرکهای ذهنی پویا است. وجود فضاهای درونداد متعدد، روابط حیاتی مختلف چون هویت، علت و معلول، تغییر، زمان و بازنمایی از جمله مواردی است که به فروشنده یک ساختار آمیختۀ آینهای میدهد و مفهوم آمیختۀ خسران و هبوط از آن استنباط میشود. نتایج این مطالعه بر ضرورت توجه به ذهن در مطالعات گفتمانی تأکید میکند و نشان میدهد گسترش کاربرد نظریۀ آمیختگی مفهومی به واکاوی گفتمان سینما میتواند در تبیین شیوههای معناسازی در صنعت فیلمسازی و سینما مؤثر باشد.