زبان‏شناسی شناختی اجتماعی: رویکردی نوین به معنا و تنوعات زبانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان‌شناسی دانشگاه علامه طباطبائی

2 استاد زبان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی

3 استادیار زبان‌شناسی، دانشگاه پیام‌نور

4 دانشیار زبان‌شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی

doi
10.30473/il.2018.5358
چکیده

در این مقاله پس از معرفی مبانی اصلی رویکردزبان‏شناسی شناختی اجتماعی از طریق منابع دست اول آن، نشان داده می‌‏شود. این نگاه نوین، که محصول هم‏گرایی در مطالعات زبان‏شناسی شناختی و زبان‏شناسی اجتماعی است، می‌تواند چشم اندازی جدید و راهگشا در مطالعةزبان باشد. زبان‌شناسی شناختی اجتماعی از درون مطالعاتزبان‏شناسان شناختی سر برآورد و در پی تلفیق با دستاوردهای زبان‌شناسی اجتماعی غنی‏تر شد. دو ویژگی مهم این رویکرد، یکی ماهیت کاربرد- محور آن و دیگری توجه به تنوعات اجتماعی زبان است که، در کنار هم، قلب تپنده و کانون مطالعات این رویکرد محسوب می‏شوند. این مقاله در پی آن است که پس از معرفی این رویکرد نوین، نشان دهد حلقة ارتباطی بین رویکردزبان‏شناسی شناختی و زبان‌شناسی اجتماعی، همین دو ویژگی بنیادین، یعنی کاربرد- محور بودن آن و تأکید بر تنوعات اجتماعی است. چنین رویکردیباید این واقعیت را نیز قبول کند که تنها راه مطالعةنظام‏مند تنوعاتی که ابعاد اجتماعی مختلف را در برمی‏گیرند، لزوماً تجزیه و تحلیل تجربی است. به عبارت دیگر، اتخاذ رویکرد اجتماعی مستلزم روش تجربی است.