محاسبه ثابت پایداری، پارامترهای ترمودینامیکی و استوکیومتری تشکیل کمپلکس بین لیگاندهای 1 و 8- دی هیدروکسی آنتراکوئینون و 1-(متیل آمینو) آنتراکوئینون با کاتیون های Zn+2 ، Cu+2 و +Ag در مخلوط دو جزئی استونیتریل(AN)- متانول(MeOH)
نویسندگان
1 دانشکده شیمی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد یحنورد، بحنورد، ایران
2 دانشکده شیمی، دانشگاه پیام نور مشهد، مشهد، ایران
3 دانشکده شیمی، دانشگاه پیام نور مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22075/chem.2017.2360چکیده
در این تحقیق واکنش تشکیل کمپلکس بین کاتیونهای Cu2+، 2+ Zn و +Agبا لیگاندهای 1و 8- دیهیدروکسی آنتراکوئینون (DHAQ) و 1- (متیلآمینو) آنتراکوئینون (MAAQ) در مخلوط دو جزئی استونیتریل(AN)- متانول (MeOH) در دماهای مختلف با بهکارگیری روش هدایتسنجی مورد مطالعه قرار گرفت. دادههای هدایتسنجی نشان دادند که در همه موارد، استوکیومتری کمپلکسها 1:1 [ML] میباشد بجز در واکنش تشکیل کمپلکس بین کاتیون 2+ Cuو لیگاند DHAQ در متانول خالص و در مخلوط دو جزئی استونیتریل(AN)- متانول (MeOH) با درصد مولی 75 از استونیتریل که 2:1 [M2L] بهدست آمد. ثابتهای پایداری کمپلکسها با استفاده از نرم افزار Genplot و برازش غیرخطی دادههای هدایتسنجی محاسبه گردید. همچنین دادههای حاصل از آزمایش نشان دادند که ترتیب انتخابگری لیگاندهای DHAQ و MAAQ نسبت به کاتیونهای Cu2+، 2+ Zn و +Ag علاوه بر لیگاند، با کسر مولی یک جزء از حلال در مخلوط دو جزئی AN/MeOH تغییر میکند. مقدار پارامتر ترمودینامیکی &DeltaHºc برای تشکیل کمپلکسها از وابستگی دمایی ثابتهای پایداری کمپلکسها با دما بر اساس رسم معادله وانتهوف و برازش خطی با استفاده از نرمافزار مذکور به دست آمد. نتایج نشان دادند که واکنش تشکیل کمپلکس بین کاتیونهای Cu2+، 2+ Zn و +Ag با لیگاندهای فوق درسیستمهای دو جزئی مورد مطالعه، گرماگیرهستند و در همه موارد کمپلکسهای ایجاد شده از لحاظ آنتالپی ناپایدار امّا از لحاظ آنتروپی پایدار میباشند. همچنین رسم تغییراتºC T&DeltaSبرحسب Hºc&Delta واکنش تشکیل کمپلکس بیانگر ارتباط خطی مناسب بین آنتروپی و آنتالپی واکنش میباشد و مقادیر مثبت آنتروپی، ناپایداری آنتالپی واکنش را جبران میکند.