پیشگیری از تکرار جرم از طریق هوش مصنوعی؛ مقتضیات و محدودیتها
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی دانشگاه شیراز
doi
10.30513/cld.2023.4345.1701چکیده
رشد حیرتانگیزِ استفاده از هوش مصنوعی در حوزههای حمل و نقل، بهداشت و سلامت و...، بر کسی پوشیده نیست. امروزه نظام عدالت کیفری نیز برای حل برخی از مسائل و مشکلات خود در زمینۀ پیشگیری از تکرار جرم، به این ابزار فناورانه چشم دوخته است. پیشگیری از تکرار جرم و پیشبینی اصلاح مرتکب، به دور از ملاحظات شخصی و ذهنی و یا سنجش احتمال تکرار جرم در حین تعلیق، آزادی مشروط و یا سایر تأسیسات قابل اجرا در بستر جامعه، همواره یک مسئله اساسی برای حقوقدانان، جرمشناسان، قضات و نیز پلیس بوده است. برای حل این مسئله، آیا میتوان به ظرفیتهای هوش مصنوعی امید بست تا بر اساس گذشته فرد، رفتار آینده وی را پیشبینی کرد؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد که اگرچه این موضوع به لحاظ فنی شدنی بوده و مقتضیات آن فراهم است، اما اجرای آن به هر قیمتی ممکن نیست. توضیح اینکه به منظور اجتناب از هر گونه تعرض احتمالی به اصول اساسیشدۀ حقوق کیفری، رعایت محدودیتهای ماهوی و شکلی حقوقی و نیز مرامنامههای اخلاق حرفهای الزامی است.به عبارت دیگر، به کارگیری تدابیر پیشگیری از تکرار جرم از طریق هوش مصنوعی، در پرتو این محدودیتها امکانپذیر است.