ارزیابی اثرات آبگیری سد سیمره بر تراز آب زیرزمینی پیرامون ساختگاه و آبدهی چشمههای پائیندست
نویسندگان
1 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
2 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
3 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
4 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
5 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
6 پژوهشکده،مهندسی هیدرولیک و محیطهای آبی، موسسه تحقیقات آب، وزارت نیرو، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2023.21485.7738چکیده
در این پژوهش ارزیابی اثرات کمی احداث سد سیمره در ساختگاه کارستی این سازه بر نوسانات تراز آب زیرزمینی و آبدهی چشمهها مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اندازهگیریهای 10 ساله در شبکه چاههای مشاهدهای و چشمههای این منطقه، مشخص گردید که ارتباط هیدرولیکی مستقیمی بین تراز آب مخزن سد و سطح آب چاههای مشاهدهای وجود دارد. نتایج نشان داد که اختلاف قابل توجهی در میزان تراز سطح آب چاههای یال شمالی نسبت به چاههای یال جنوبی به ویژه در تکیهگاه راست و چاههای تکیهگاه راست نسبت به تکیهگاه چپ به روشنی دیده میشود. این تفاوت تاییدی مبنی بر وجود یک هسته آسماری با نفوذپذیری پایین در امتداد محور تاقدیس است کهباعث کارایی بیشتر پرده آببند در جناح راست شده است. تغییرات آبدهی اغلب چشمهها رابطه مستقیمی با تغییرات تراز آب مخزن دارد و همبستگی بالایی وجود دارد. تغییرات مجموع دبی کل چشمههای اندازهگیری شده در هر دو یال، روند مشابهی با تغییرات دبی چشمههای یال چپ دارد که این به دلیل دبی بیشتر چشمههای تکیهگاه چپ میباشد. نتایج نشان داد که با افزایش تراز آب مخزن به 660 متر، مقدار آبدهی خروجی چشمههای منطقه 1400 لیتر درثانیه رسیده و با کاهش تراز آب مخزن در سال بعدی این مقدار خروجی کاهش و مجدداً با افزایش تراز به 704 متر، میزان آبدهی به 1800 لیتر در ثانیه افزایش داشته است.
