توهین، افترا و نشر اکاذیب تعزیری؛ از جرمانگاری تا جرمزدایی با تأکید بر الگوی حقوق مدنی
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه گیلان
2 استادیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.30513/cld.2023.4836.1779چکیده
به طور سنتی، توهین، افترا و نشر اکاذیب علیه اشخاص با هدف حمایت از ارزش شهرت و آبرو و حیثیت، جرمانگاری شدهاند. گرچه حمایت کیفری نشاندهندۀ اهمیت زیاد ارزشهای یادشده است، گاه با دیگر ارزشهای مورد حمایت حقوق، به طور مشخص حق آزادی بیان و اطلاعرسانی، در تزاحم قرار میگیرند؛ به گونهای که پاسداشت هر دو حق یادشده، برقراری موازنهای قانونی بین آنها را ضروری میسازد تا حمایت از یک حق به گونهای نباشد که به حق دیگر، محدودیتهای ناروای قانونی وارد کند. از همین رو بوده است که برخی کشورها، رویکرد جرمزدایی را در پیش گرفته و مسئولیت و پاسخهای مدنی را جایگزین مجازات کردهاند. این مقاله با در نظر گرفتن این مسئله مهم و با مطلوبتر دانستن رویکرد میانه، پیشنهاد میکند در خصوص جرایم توهین، افترای لفظی و نشر اکاذیب تعزیریِ علیه اشخاص بیآنکه حمایت کیفری به طور کلی از نظام حقوقی رخت بربندد، جز در موارد محدود، با شرایطی تنها از ضمانت اجراهای مدنی و جبران خسارت معنوی استفاده شود تا بدینسان، حق آزادی بیان و اطلاعرسانی که خیر جمعی بسیار زیاد و بیشتری به همراه دارد، با کمترین محدودیتهای قانونی روبهرو شده و به ویژه روزنامهها و رسانهها و کارشناسانِ با حسن نیت، به خاطر انجام رسالت حرفهای خود، به ناروا فشار تعقیب و محکومیت کیفری را بر قلم و زبان خود احساس نکنند. اتخاذ الگوی مسئولیت مدنیِ مبتنی بر تقصیر تا اندازهای زیاد از این نگرانی میکاهد.