ارزیابی شاخصهای انرژی و زیستمحیطی کشت سیبزمینی با رویکرد چرخۀ زندگی: مطالعۀ موردی شهرستان فریدونشهر در استان اصفهان
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشآموختۀ کارشناسی ارشد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
5 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22059/ijbse.2013.36164چکیده
با افزایش عملکرد محصولات کشاورزی در نتیجۀ استفاده از ماشینها و نهادههای بیشتر، انرژی استفادهشده نیز بهسرعت در حال افزایش بوده که پیامد آن تأثیرات زیستمحیطی منفی بر آب، هوا، و زمین است. در این مقاله، تولید سیبزمینی شهرستان فریدونشهر در استان اصفهان از دیدگاه مصرف انرژی و اثرات زیستمحیطی با رویکرد ارزیابی چرخۀ زندگی مطالعه شد. واحد عملکردی یک هکتار و مرز سامانه، بهعنوان دروازۀ مزرعه انتخاب شدند. همچنین، پیامدهای زیستمحیطی ناشی از مصرف نهادهها در سه بخش پتانسیل گرمایش جهانی، مسمومیت انسان، و اختناق دریاچهای تفسیر شده است. نتایج نشان داد که از بعد مصرف انرژی، بیشترین میزان انرژی مصرفی به الکتریسیته تعلق دارد. کودهای شیمیایی و سوخت دیزل بیشترین تأثیر را بر شاخصهای گرمایش جهانی و اختناق دریاچهای نشان دادند. آفتکشها با وجود سهم بسیار ناچیز در انرژی ورودی، با سهم 70 درصد بیشترین نقش را در افزایش شاخص مسمومیت انسان داشتند. در میان مواد منتشرشده از کودهای شیمیایی، N2O با سهم 97 درصد بیشترین اثرگذاری را در بخش گرمایش جهانی بههمراه داشت. در میان تمامی نهادههای مصرفی، فسفات و دیازینون هر یک با سهم 68 درصد بهترتیب مهمترین نقش را در شاخص اختناق دریاچهای و مسمومیت انسان ایفا کردند.