ارزیابی شاخص‏های انرژی و زیست‏محیطی کشت سیب‏زمینی با رویکرد چرخۀ زندگی: مطالعۀ موردی شهرستان فریدون‏شهر در استان اصفهان

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

5 استاد، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.22059/ijbse.2013.36164
چکیده

با افزایش عملکرد محصولات کشاورزی در نتیجۀ استفاده از ماشین‏ها و نهاده‏های بیشتر، انرژی استفاده‌شده نیز به‌سرعت در حال افزایش بوده که پیامد آن تأثیرات زیست‏محیطی منفی بر آب، هوا، و زمین است. در این مقاله، تولید سیب‏زمینی شهرستان فریدون‌شهر در استان اصفهان از دیدگاه مصرف انرژی و اثرات زیست‏محیطی با رویکرد ارزیابی چرخۀ زندگی مطالعه شد. واحد عملکردی یک هکتار و مرز سامانه، به‌عنوان دروازۀ مزرعه انتخاب شدند. همچنین، پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از مصرف نهاده‏ها در سه بخش پتانسیل گرمایش جهانی، مسمومیت انسان‏، و اختناق دریاچه‏ای تفسیر شده است. نتایج نشان داد که از بعد مصرف انرژی، بیشترین میزان انرژی مصرفی به الکتریسیته تعلق دارد. کودهای شیمیایی و سوخت دیزل بیشترین تأثیر را بر شاخص‏های گرمایش جهانی و اختناق دریاچه‏ای نشان دادند. آفت‏کش‏ها با وجود سهم بسیار ناچیز در انرژی ورودی، با سهم 70 درصد بیشترین نقش را در افزایش شاخص مسمومیت انسان‏ داشتند. در میان مواد منتشر‌شده از کودهای شیمیایی، N2O با سهم 97 درصد بیشترین اثرگذاری را در بخش گرمایش جهانی به‌همراه داشت. در میان تمامی نهاده‏های مصرفی، فسفات و دیازینون هر یک با سهم 68 درصد به‌ترتیب مهم‏ترین نقش را در شاخص اختناق دریاچه‏ای و مسمومیت انسان‏ ایفا کردند.