تحلیل پایداری شبیهسازی هیبرید زمان- واقعی با میراگر تنظیم شده مایع
نویسندگان
1 گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی مهندسی گلپایگان، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران،
2 گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی مهندسی گلپایگان، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران،
3 گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی مهندسی گلپایگان، دانشگاه صنعتی اصفهان، ایران،
doi
10.22060/ceej.2023.5115.7593چکیده
شبیهسازی هیبرید زمان واقعی، روشی برای تست اجزای فیزیکی یک سازه در کنار شبیهسازی عددی بقیه اجزای سازه است. نیروی بین قسمت فیزیکی و قسمت عددی توسط عملگر اعمال میشود. جابجایی و سرعت سازه فیزیکی به قسمت محاسباتی پسخوراند میشود تا نیروی لازم برای اعمال به قسمت فیزیکی بدست آید. در این مقاله، از شبیهسازی هیبرید زمان واقعی برای ارزیابی عملکرد یک میراگر تنظیمشده مایع استفاده شده است. یکی از عوامل مهم در ناپایداری این شبیهسازی، عدم توانایی عملگر در اجرای فرمانهای ارسالی از طرف شبیهساز زمان- واقعی است. در شبیهسازی هیبرید زمان- واقعی، دینامیک عملگر با یک تأخیر زمانی ثابت تقریب زده میشود که این تأخیر زمانی در حلقه بسته شبیهسازی باعث کاهش دقت یا ناپایداری میشود. بنابراین از معادلات دیفرانسیل تأخیری برای تعیین تأخیرهای زمانی بحرانی بر اساس پارامترهای میراگر تنظیم شده مایع استفاده شده است. نتایج شبیهسازی نشان میدهد که در تأخیرهای زمانی کم، محدوده پایداری برای نسبت جرم دارای حد پایین است و در تأخیرهای زمانی زیاد، محدوده پایداری برای نسبت جرم دارای حد بالا است. علاوه بر این، با افزایش نسبت جرم و دامنه، محدوده پایداری برای نسبت جرم کاهش مییابد. در نسبت جرمهای بالا، حداکثر مقدار مجاز تأخیر زمانی با افزایش نسبت فرکانس افزایش یافته است ولی در نسبت جرمهای پایینتر، محدوده مجاز تأخیر زمانی با افزایش نسبت فرکانس ابتدا کاهش و سپس افزایش یافته است.
