ارزیابی خشک‌کن‌های کلزا تحت رطوبت‌های مختلف برداشت در استان مازندران

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

2 استادیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

3 دانشیار، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی ساری

4 استاد، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

doi
10.22059/ijbse.2012.35201
چکیده

بازده استخراج روغن در دانه‌های روغنی ارتباط مستقیم با رطوبت برداشت و شیوه خشکاندن آن دارد. جهت تعیین مناسب‌ترین رطوبت برداشت و ارزیابی ‌خشک‌کن‌های مختلف کلزا، پژوهشی در استان مازندران در سال 1388 با استفاده از دو آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی در 6 تکرار و بلوک‌های کامل تصادفی در 3 تکرار به ترتیب جهت ارزیابی کیفی دانه و انرژی انجام گرفت. سطوح رطوبت برداشت و نوع خشک‌کن بترتیب شامل 25، 20 و 15 درصد بر مبنای تر و پارویی، LSU و بخار بودند. با توجه به نتایج آزمایش‌، دامنه مقادیر کاهش ناخالصی به میزان 8/1% تا 4/0% ، کاهش ضایعات دانه سبز به میزان 3/1% تا 3/2% و ضایعات ترک و روغن دانه بترتیب به میزان 5/0% تا 9/1% و 2/1% تا 6/2% به دست آمد. همچنین دامنه مقادیر انرژی مصرفی، نسبت مصرف انرژی، بازدهی گرمایی و ظرفیت کاری بترتیب به میزان 41/171 تا 45/682 کیلوژول بر ثانیه، 285/0 تا 634/0، 29/25% تا 20/14% و 26/1 تا 59/7 تن در ساعت ‌بوده‌است. در نهایت رطوبت برداشت 15 درصد و خشک‌کن بخار به لحاظ داشتن بیشترین تعداد بهترین شرایط شاخص‌های مورد بررسی، به دیگر سطوح رطوبت‌ها‌ و خشک‌کن‌ها ترجیح داده می‌شوند.