مدلسازی عددی رفتار خزشی گودبرداریهای پایدارسازی شده با میلمهار همراه با مطالعه موردی در تهران
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22060/ceej.2023.21896.7846چکیده
برخی از گودبرداریهای ساختمانی لازم است تا برای مدت طولانی طراحی شوند یا گاهی به مدت طولانی رها میشوند. پایدارسازی اغلب این گودها با استفاده از میلمهارها یا انکرها انجام میشود. مشاهدات و مطالعات میدانی این گودها نشان میدهد که در برخی موارد با گذشت زمان تغییرشکل دیوار گود افزایش و نیروی قفلشدگی میلمهارها کاهش مییابد و خطراتی را به دنبال دارد. بنابراین شناخت رفتار طولانی مدت سیستم پایدارسازی به وسیله میلمهار بسیار مهم است. هدف اصلی این پژوهش، مطالعه تغییرات بار میلمهار در گودبرداریها است. مدلسازی عددی رفتار طولانی مدت خاکها پیچیدگیهای زیادی دارد و ممکن است منطبق بر واقعیت نباشد. بنابراین در این پژوهش ابتدا دادههایی در خصوص رفتار طولانیمدت از یک مطالعه موردی در تهران جمعآوری شده و سپس با بهرهگیری از مدلسازی عددی در نرمافزار تفاضل محدود به مطالعه رفتار سیستم میلمهارها در طول زمان پرداخته شده است. همچنین با استفاده از روش تحلیل برگشتی، متغیرهای خزشی ورودی مدل رفتاری تابع زمان در مدل عددی تعیین و استفاده شد. مقایسه نتایج حاصل از این پژوهش و نتایج میدانی، رفتار تابع زمان مدل عددی انجام شده در نرمافزار مورد نظر را تایید مینماید. نتایج این پژوهش نشان میدهد که در یک میلمهار نصب شده در اعماق میانی گود در یک سال پس از پیشتنیدگی، در حدود 7 درصد کاهش بار رخ میدهد. همچنین در طول زمان خزشی، حداکثر تغییرشکل افقی دیوار گود 13 درصد در طول یک سال افزایش مییابد.
