مکانیابی پایگاههای اورژانس پزشکی به کمک تلفیق روشهای بهینهسازی و شبیهسازی (مطالعه موردی: پایگاههای اورژانس شهری اصفهان)
نویسندگان
1 استادیار، مهندسی صنایع، گروه کارآفرینی، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، مهندسی صنایع، گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، مهندسی صنایع، گروه مهندسی صنایع، پردیس البرز، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22122/him.v15i2.3496چکیده
مقدمه: از جمله مسایل پیچیده مدیران اورژانس پزشکی، تصمیمگیری در مورد محل استقرار پایگاههای اورژانس جهت پاسخدهی سریع به درخواستها میباشد. هدف از انجام پژوهش حاضر، کاهش زمان پاسخ به درخواستهای خدمات اورژانس پزشکی با استفاده از تلفیق تکنیکهای بهینهسازی و شبیهسازی بود.روش بررسی: این مطالعه به روش توصیفی انجام شد. بر اساس شاخصهایی مانند تراکم جمعیت و میزان تماسهای درخواست اورژانس پزشکی، تعدادی مکان در مناطق 1، 3، 5 و 6 شهر اصفهان جهت استقرار پایگاههای اورژانس تعیین گردید که باید محل نهایی استقرار پایگاهها از بین آنها انتخاب میشد. با تعیین عواملی همچون میزان تأثیر شرایط ترافیک بر زمان پاسخ، نرخ تقاضا و هزینههای عملیاتی، سناریوهای مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و بهترین سناریو از بین آنها انتخاب گردید.یافتهها: با اجرای سناریوی انتخاب شده، میانگین زمان پاسخ به درخواستهای اورژانس به 10 دقیقه میرسد که نزدیک به استاندارد بینالمللی 8 دقیقه میباشد.نتیجهگیری: با توجه به نتایج به دست آمده، بدون صرف هزینههای زیاد جهت ایجاد و تجهیز پایگاههای اورژانس اضافی، میتوان به تقاضاهای مختلف در کوتاهترین زمان پاسخ داد. روش ارایه شده در تحقیق حاضر را میتوان در مکانیابی پایگاههای سایر خدمات اضطراری مانند آتشنشانی استفاده نمود.