فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سنگدانه‌های بتن ضایعاتی در مقایسه با سنگدانه‌های طبیعی بدلیل ملات سیمان چسبیده ضعیف و بسیار متخلخل از خصوصیات مکانیکی و فیزیکی ضعیف‌تری برخوردار است. ازاین‌رو استفاده از آن در مخلوط‌های آسفالتی، مقاومت آنها را در برابر انواع خرابی‌‌ها کاهش می‌دهد. بنابراین در این پژوهش به منظور کاهش نفوذ‌پذیری و افزایش مقاومت ملات سیمان چسبیده، سنگدانه‌های بتن ضایعاتی به دو روش شیمیایی (پوشش سطوح آنها با استفاده از پلیمر استایرن بوتادین لاستیک) و فیزیکی (جداسازی ملات سیمان با استفاده از حرارت‌دادن) اصلاح شد و در مخلوط‌های آسفالتی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج آزمایش خزش دینامیکی نشان می‌دهد که استفاده از سنگدانه‌های بتن ضایعاتی بدلیل کاهش سختی مخلوط‌های آسفالتی موجب افزایش تغییرشکل ماندگار در آنها می‌شود. اما مخلوط‌های آسفالتی حاوی سنگدانه‌های بتن ضایعاتی اصلاح‌شده دارای تغییرشکل ماندگار کمتری است زیرا پلیمر استایرن بوتادین لاستیک با نفوذ در فضای خالی و مسلح کردن ملات سیمان و همچنین حذف ملات سیمان توسط حرارت موجب افزایش مقاومت آنها می‌شود. همچنین مخلوط‌ آسفالتی حاوی ‌سنگدانه‌های بتن ضایعاتی در مقایسه با مخلوط‌ کنترل دارای عمر خستگی کمتری است و اصلاح سنگدانه‌ها به روش شیمیایی در مقایسه با روش فیزیکی در افزایش عمرخستگی مخلوط‌های حاوی آنها موثرتر بوده است. علاوه‌براین، نتایج نشان می‌دهد که وجود رطوبت مقاومت مخلوط‌های آسفالتی کنترل و اصلاح‌شده را در برابر خرابی رطوبتی کاهش می‌دهد و این میزان کاهش در مخلوط‌های حاوی سنگدانه‌‌های بتن ضایعاتی به دلیل جذب بالای آنها بیشتر است.