آزمون فرضیۀ همگرایی مالی و برآورد سرعت همگرایی در کشورهای منتخب (رویکرد گشتاورهای تعمیمیافته)
نویسندگان
1 استادیار، گروه اقتصاد و حسابداری، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
2 پسادکتری اقتصاد، گروه اقتصاد، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکدۀ علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
doi
10.22034/pbr.2022.321417.1191چکیده
فرضیه همگرایی مالی، بهعنوان یکی از نتایج حاصل شده از مدلهای رشد اقتصادی نئوکلاسیک، تأکید بر روند کاهش شکاف مالی بین کشورها دارد و در این بین، سرعت این همگرایی هم، از اهمیت ویژهای برخوردار است. برایناساس، هدف اصلی این تحقیق بررسی آزمون فرضیه همگرایی مالی و برآورد سرعت همگرایی، با استفاده از تکنیک پانل پویا در کشورهای منتخب (به تفکیک کشورهای توسعهیافته (38 کشور) و درحالتوسعه (34 کشور)) مبتنی بر روش گشتاورهای تعمیمیافته (GMM) طی دورۀ زمانی 2020-1992 میباشد. نتایج یافتهها، باتوجهبه دو مدل، نسبت اعتبارات داخلی به بخش خصوصی (درصدی از GDP) و نسبت حجم پول در گردش به تولید ناخالص داخلی در کل نمونه و گروه کشورهای درحالتوسعه و توسعهیافته، نشاندهندۀ همگرایی مالی در این کشورها است. همچنین، سرعت همگرایی در مدل اول، در کشورهای درحالتوسعه، نسبت به کشورهای توسعهیافته بیشتر است. بااینحال، این سرعت در شاخص دوم تعمیق مالی (شاخص نسبت حجم پول در گردش به تولید ناخالص داخلی) به نسبت بیشتر است و در هر دوره به میزان بیشتری از عدم تعادل کوتاه مدت، جهت دستیابی به تعادل بلندمدت تعدیل میگردد.
