بررسی مدیریت ریسک در مرحله احداث با روش مدل‌سازی ساختاری تفسیری (مطالعه موردی: پروژه احداث خط لوله نفت یزد- نائین)

نویسندگان

1 گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

2 گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

3 گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

4 گروه مهندسی عمران، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران

doi
10.22060/ceej.2023.21184.7643
چکیده

شناخت ماهیت ریسک‌های تأثیرگذار بر پروژه‌های نفتی یک موضوع مهم در مدیریت ریسک در شرکت‌هایی مانند شرکت خطوط لوله و مخابرات نفت ایران است. هدف این مقاله، شناسایی ریسک‌‌ها و استخراج ساختار روابط میان ریسک‌های بحرانی پروژه احداث خط لوله نفت یزد- نائین با به‌کارگیری رویکرد مدل‌سازی ساختاری تفسیری جهت کمک به ارکان پروژه می‌‌باشد. برای این کار ابتدا با استفاده از تکنیک‌‌های مختلف، ریسک‌های بحرانی پروژه شناسایی و اولویت‌بندی شده و سپس با استفاده از مدل‌سازی ساختاری تفسیری، روابط متقابل میان ریسک‌‌ها و قدرت تأثیرگذاری و تأثیرپذیری آن‌ها بر یکدیگر مشخص شدند. در این مقاله تلاش شد با استفاده از مدل‌سازی ساختاری تفسیری درک واقع‌بینانه‌تری جهت مواجهه با عدم اطمینان ناشی از ریسک‌های پروژه احداث خط لوله نفت یزد- نائین ایجاد گردد. نتایج پژوهش نشان داد که ریسک تحریم‌‌ها بر پروژه به جهت آنکه دارای بیشترین تأثیر بر سایر ریسک‌‌ها است و کمترین اثرپذیری را از آن‌ها دارد، می‌‌بایست در کانون توجه مدیریت ریسک قرار گیرد. همچنین ازآنجاکه در این پژوهش از نظرات کارشناسان و افراد خبره درگیر در پروژه استفاده گردیده است، انتظار می‌‌رود اجرای ساختار بیان‌‌شده در این مقاله بتواند در صورت به‌‌کارگیری در پروژه‌‌های مشابه، تأثیر مثبت و به سزایی جهت تحقق اهداف پروژه از قبیل هزینه، زمان، محدوده پروژه، کیفیت و بهداشت، ایمنی و محیط‌زیست داشته باشد.