مدل سازی موانع حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان
نویسندگان
1 پژوهشگر پسادکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jtd.2025.490193.2987چکیده
حکمروایی مطلوب گردشگری کلیدی برای توسعۀ پایدار و موفقیتآمیز صنعت گردشگری است. هدف از این پژوهش تبیین ساختاری موانع اجرای حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان است. این پژوهش با رویکردی کاربردی و روش توصیفی ـ تحلیلی و گردآوری نظر سی تن از خبرگان حوزۀ گردشگری از طریق روش دلفی، و با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) و نرمافزار میکمک صورت گرفته است. در این پژوهش، هجده مانع اصلی شناسایی شده است که بر حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان اثر میگذارند. روابط پیچیده و متقابل این موانع با روش تحلیل شبکهای بررسی شده است تا مشخص شود کدامیک از این موانع تأثیر بیشتری در سایر موانع و درنهایت در حکمروایی مطلوب گردشگری دارد. نتایج پژوهش نشان میدهد که موانع نهادی ـ ساختاری تأثیرگذارترین موانع و موانع زیستمحیطی و اقتصادی تأثیرپذیرترین عوامل در اجرای حکمروایی گردشگری پایدار در استان خوزستان به شمار میآیند. همچنین، با استفاده از نرمافزار میکمک مشخص شد که شانزده مورد از هجده مانع شناساییشده، بهعنوان متغیرهای پیوندی، نقش کلیدی در ایجاد موانع پیچیده و درهمتنیده برای اجرای حکمروایی مطلوب گردشگری پایدار در استان خوزستان ایفا میکنند، که از قدرت نفوذ و وابستگی بسیاری برخوردارند و نیازمند توجه ویژۀ مسئولان استان خوزستاناند.