فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اتصال مقاطع لوله­ای فولادی پر شده با بتن (Concrete Filled Steel Tube) به ورق گاست (Gusset plate)، یک روش اتصال متداول است که در آن، صفحات مستقیماً به وجوه ستون جوش می‌شوند. نظر به اهمیت چگونگی توزیع تنش و ظرفیت جذب انرژی بر رفتار اتصال مذکور، در مطالعه‌ی حاضر به تحلیل عددی رفتار این اتصال تحت بارگذاری‌های مختلف پرداخته شده است. متغیرهای مورد بررسی شامل ضخامت ورق گاست، مقاومت فشاری بتن، نسبت قطر به ضخامت لوله فولادی متصل به ورق گاست و نوع بارگذاری می‌باشد. نتایج حاصل نشان می‌دهد اگر چه پر کردن مقاطع لوله‌ای توخالی با بتن کمانش موضعی جداره‌ی فولادی را به تعویق می‌اندازد، اما استفاده از بتن با مقاومت فشاری بیشتر همواره منجر به افزایش میزان جذب انرژی نمی‌شود، به طوری که در بسیاری از مدل‌های مورد مطالعه کاهش ظرفیت جذب انرژی 18 تا 30 درصدی اتفاق افتاده است. از سوی دیگر نسبت قطر به ضخامت نقش تاثیرگذاری بر میزان ظرفیت جذب انرژی اتصالات داشته و با افزایش این نسبت، ظرفیت جذب انرژی بین 76 تا 91 درصد کاهش می‌یابد. همچنین نحوه اعمال بار نیز بر رفتار این اتصالات مؤثر است، به نحوی که در حالت بارگذاری کششی برون ­محور و خمش صفحه‌ای، ظرفیت جذب انرژی در مقایسه با حالت بارگذاری کشش محوری به ترتیب 53 و 86 درصد کاهش یافته است. لذا می‌بایست به منظور پیش‌بینی درست از ظرفیت باربری و میزان جذب انرژی نهایی سازه، توجه لازم به این موضوع در فرآیند طراحی‌ صورت پذیرد.