تاثیر نسبت فعال کننده به چسب بر پارامترهای شکست بتن ژئوپلیمری سبک بر پایه خاکستر بادی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دانشکدهی مهندسی عمران، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
4 دانشکده مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2023.21003.7594چکیده
بتن متنوعترین و یکی از پرمصرفترین مصالح ساختمانی است. برای ساخت بتن به مقدار زیادی سیمان پرتلند نیاز است. تولید سیمان پرتلند همراه با تولید مقدار زیادی دی اکسید کربن است که جو را آلوده میکند. علاوه بر آن مقدار زیادی انرژی نیز برای تولید سیمان پرتلند مصرف میشود. از این رو، یافتن یک ماده جایگزین برای سیمان پرتلند اجتناب ناپذیر است. بتن ژئوپلیمری یک ماده ساختمانی نوآورانه است که از اثر شیمیایی مولکولهای معدنی تولید میشود. حذف سیمان پرتلند یکی از مزیتهای بزرگ استفاده از بتن ژئوپلیمری است. به همین دلیل برای شناخت انواع بتن ژئوپلیمری، مطالعه بر روی اجزای مختلف سازنده آن و تاثیر آنها بر پارامترهای شکست اهمیت دارد. در این مقاله نتایج آزمایشهای پارامترهای شکست بتن ژئوپلیمری سبک بر پایه خاکستر بادی کلاس C (Lightweight Fly ash C class-based Geopolymer Concrete) ارائه میشود. این آزمایشها شامل آزمایش خمش سه نقطهای بر روی 36 تیر با نسبت فعال کننده به چسب متفاوت است. همچنین آزمایشهای مقاومت فشاری و مقاومت کششی بر روی بتن سخت شده پس از گذشت 24 ساعت عملآوری انجام شد. در این آزمایشها سه طرح مخلوط با نسبت فعال کننده به چسب 0/4، 0/5 و 0/6 در نظر گرفته شد. با تغییر نسبت فعال کننده به چسب از 0/6 به 0/4، مقاومت فشاری از MPa 18/9 به MPa 28/4، چقرمگی از MPa mm0.5 19/04 به MPa mm0.514/07، انرژی شکست از N/m 17/31 به N/m 20/98 و طول ناحیه فرایند شکست از mm 17/31 به mm 20/98 تغییر یافت.