بررسی رفتار فصل مشترک مصالح خاکی فیلتر- هسته‌ی بتن آسفالتی با دستگاه برش مستقیم- مطالعه‌ی موردی: سد میجران

نویسندگان

1 گروه زمین شناسی ، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 گروه عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

3 گروه عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.22060/ceej.2022.20861.7548
چکیده

اخیراً، مزایای هسته‌ی بتن آسفالتی در مقایسه با هسته‌ی رسی، تمایل به استفاده از هسته‌ی بتن آسفالتی در سدهای خاکی را افزایش داده است. با توجه به اهمیت رفتار بین ‌وجهی بتن آسفالتی هسته و مصالح خاکی فیلتر در پایداری این سدها و نیاز به بررسی دقیق‌تر رفتار پیچیده‌ی مصالح در فصل مشترک هسته- فیلتر، در این پژوهش، رفتار بین ‌وجهی مصالح خاکی فیلتر- هسته‌ی بتن آسفالتی، در سد خاکی میجران (استان مازندران)، مورد بررسی قرار گرفته است. بدین ‌منظور، از دستگاه برش مستقیم بزرگ ‌مقیاس استفاده شده است. مصالح خاکی، شامل شن رس‌دار همراه با ماسه (GC) و شن بد دانه‌بندی شده همراه با ماسه (GP)، مطابق دانه‌بندی مورد استفاده در ساخت سد میجران بوده‌اند. در این مطالعه، اثر عواملی چون تراکم نسبی مصالح فیلتر و سرعت بارگذاری، بر پارامترهای مقاومت برشی (چسبندگی و زاویه‌ی اصطکاک داخلی) و پارامترهای قفل و بستی (زاویه‌ی اتساع و سختی برشی)، همچنین نسبت اندرکنش در فصل مشترک مصالح خاکی فیلتر و بتن آسفالتی هسته ارزیابی شده است. در این بررسی، نسبت اندرکنش به صورت نسبت زاویه‌ی اصطکاک بین ‌وجهی مصالح خاکی و بتن آسفالتی، به زاویه‌ی اصطکاک داخلی مصالح خاکی تعریف شده است. بر اساس نتایج حاصل، با افزایش تراکم نسبی از حالت سست به متراکم، میزان افزایش نسبت اندرکنش در مصالح GP در سطح تماس با بتن آسفالتی، در مقایسه با مصالح GC در سطح تماس، بیشتر بوده است. از سوی دیگر، تأثیر سرعت بارگذاری بر نسبت اندرکنش، در هر دو دسته‌ی مصالح GC و GP در سطح تماس مشابه بوده است.