«همکاری پلیس کشورها برای ارتقاءکارآمدی مبارزه علیه بزهکاری در پرتو اسناد بینالمللی»
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس
2 دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.30513/cld.2020.613چکیده
چکیده: مقابله با جرم و اعمال مجازات، یکی از مصادیق مهم اعمال حاکمیت هر کشور به شمار میآید در این راستا و در بادی امر هر کشور با تکیه بر توانمندیهای خود و براساس مقررات داخلی به مقابله با جرم میپردازد. اما با توجه به افزایش جرایم و فراملی شدن برخی از آنها ،مقابله موثر با این نوع از جرایم مستلزم همکاری نزدیک دولتها است. از این روی، معاضدت قضایی و همکاریهای حقوقی متقابل کشورها که از دیرباز در زمینههای مختلف وجود داشت.با تصویب کنوانسیون مبارزه با موادمخدر و روانگردان 1988 و به دنبال آن کنوانسیونهای مقابله با تأمین مالی تروریسم 1999، کنوانسیون مبارزه با جرایم سازمان یافته 2000 پالرمو بهویژه کنوانسیون مبارزه با فساد 2003 مریدا، شکل جدیدی به خود گرفته و بهعنوان تعهدات بینالمللی کشورهای عضو تعیین گردیده است. فنون تحقیقات ویژه مانند کنترل حمل و تحویل تحت نظارت، تحقیقات نفوذی یا مخفی، تشکیل تیم تحقیقاتی مشترک، از جمله مهمترین این نوع همکاریهاست که در پرتو اسناد و معاهدات بینالمللی توسط مجریان نهاد عدالت کیفری صورت میگیرد. در این پژوهش سعی شده است با بررسی اسناد بینالمللی و منطقهای و مقررات ملی برخی از کشورها، شیوههای نوین همکاری پلیس کشورها در این زمینه ها مورد بررسی قرار گیرد.