دادرسی افتراقی جرائم منافی عفت؛ از مقتضی تعقیب تا صلاحیت سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق کیفری و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان ،ایران، (hsoltanifard@yahoo.com).
2 2 -دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان ( خوراسگان)، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول) (dr.Malmir1@gmail.com ).
3 استادیار پردیس فارابی دانشگاه تهران، ایران (hassan.alipour@ut.ac.ir).
doi
چکیده
یکی از محدود جرائم دارای دادرسی افتراقی در فرآیند دادرسی کیفری ایران، جرائم منافی عفت است. افتراقی شدن دادرسی کیفری به معنی آن است که قواعد و مقررات حاکم بر دادرسی کیفری در حوزه خاصی متمایز با قواعد و مقررات عام دادرسی باشد. هرچند قانونگذار به صراحت بحث از دادرسی افتراقی جرائم منافی عفت نمینماید ولی سیاست جنایی بزه پوشی در کنار سایر سیاست های فرعی از جمله دفاع از امنیت اخلاقی جامعه موجب تدوین دادرسی افتراقی این جرائم شده است. مهمترین بخش دادرسی افتراقی در جرائم منافی عفت، مقتضی و موانع تعقیب و صلاحیت سازمانی است. لذا در مقاله پیش رو، برآنیم به روش توصیفی- انتقادی دادرسی افتراقی جرائم منافی عفت در حوزههای مربوطه را تشریح کنیم و ضمن آن رویکرد قانونگذار ایران را تعیین نمائیم.
