شناسایی عوامل مؤثر ارتباطات بینفرهنگی در توسعۀ گردشگری ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
2 استاد دانشکدۀ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت گردشگری، دانشکدۀ گردشگری، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران.
doi
10.22034/jtd.2024.429201.2864چکیده
ارتباطات بینفرهنگی نوعی تعامل برابر با گویندگان سایر زبانها و احترام به دیگر هویتهاست. توسعۀ گردشگری، یکی از صنایع پویا و مؤثر در اقتصاد کشورها، نیازمند ارتباطات مؤثر بینفرهنگی است. ارتباطات در تمام کنشهای زندگی اجتماعی دخیل است و عامل تشکیلدهندۀ فرآیندهای فرهنگی است. هدف این پژوهش شناسایی و رتبهبندی مهمترین عوامل مؤثر ارتباطات بینفرهنگی در توسعۀ گردشگری ایران است. پژوهش با روش توصیفی پیمایشی انجام شده است. با مطالعات اسنادی و مصاحبه با خبرگان حوزۀ گردشگری، یازده عامل شناسایی شد. سپس، با استفاده از تکنیک نگاشت شناختی فازی و نرمافزار افسیمپر، دادهها و سناریوها تجزیه و تحلیل شد و مدل پژوهش با استفاده از تحلیل شبکههای اجتماعی طراحی شد. از میان عوامل انتخابشده، ارتباطات دیپلماتیک و سیاسی، همکاری با رسانههای بینالمللی و استفاده از رسانههای اجتماعی به ترتیب بیشترین اهمیت را داشتند؛ زیرا از مرکزیت بیشتری برخوردار بودند. همچنین، نتایج سناریونویسی نشان میدهد که حذف عامل روابط دیپلماتیک و سیاسی به کاهش همکاری با رسانههای بینالمللی منجر میشود و این موضوع ممکن است توجه به صنعت گردشگری و جذب گردشگر به کشور را کاهش دهد.