ارزیابی اثر بازدارندگی دیاتیلن گلایکول بر روی خوردگی فولاد A105 در محیط آب دریا و HCl
نویسندگان
1 1 گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لامرد، لامرد
2 1 گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لامرد، لامرد
3 2 گروه فیزیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لامرد
4 3 گروه شیمی، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.22075/chem.2017.748چکیده
در این کار، کارآیی دی اتیلن گلایکول (DEG) به عنوان بازدارنده خوردگی بر روی فولاد کربنی A105 در دو محیط HCl 5 M و آب دریای خلیج فارس به کمک آزمونهای الکتروشیمیایی و اندازهگیریهای کاهش وزن بررسی شده است. نتایج نشان داد که DEG در محیط HCl 5 M و آب دریا، به ترتیب با غلظتهای 50 و ppm 150 بیشترین اثر بازدارندگی را دارد. نتایج اندازهگیریهای کاهش وزن در توافق با آزمونهای پلاریزاسیون الکتروشیمیایی بود. همچنین مشخص شد که DEG در محیط اسیدی به عنوان بازدارنده مختلط و در محیط آب دریا به عنوان بازدارنده آندی رفتار میکند. بررسی اثر دما بر عملکرد DEG نشان داد که با افزایش دما سرعت خوردگی فولاد در هر دو محیط افزایش مییابد اما در دمای °C 25، DEG بیشترین اثر بازدارندگی را در آب دریا نشان میدهد. علاوه براین مشخص شد که فرآیند جذب DEG بر روی سطح فولاد در هر دو محیط از ایزوترم جذب لانگمویر پیروی میکند و فرآیند جذب بطور خودبخودی انجام میشود.