عوامل و محرک‌های مؤثر بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری شهر تهران

نویسندگان

1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت بازرگانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

4 دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی گردشگری، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22034/jtd.2024.407622.2801
چکیده

راهنمایان گردشگری، در نقش رابط بین گردشگران و جوامع مقصد، با ارائۀ خدمات و بیان جذابیت جاذبه‌ها و مکان‌های گردشگری می‌توانند نقش مهمی در توسعۀ گردشگری داشته باشند. با توجه به نقش این راهنمایان در توسعۀ گردشگری، توجه به آنان و شناسایی عوامل مؤثر بر امنیت شغلی آنان سبب توسعۀ گردشگری خواهد شد. هدف از این پژوهش بررسی عوامل و محرک‌های مؤثر بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری شهر تهران است. پژوهش ازنظر هدف کاربردی است و با روش توصیفی ـ پیمایشی صورت گرفته است. جامعۀ آماری شامل راهنمایان گردشگری در شهر تهران است، که با روش نمونه‌گیری تصادفی ساده 210 راهنمای گردشگری برای نمونه انتخاب‌شده است. بنابر نتایج پژوهش، 152 نفر معادل 2/74 درصد راهنمایان گردشگری بر این نظر بودند که امنیت شغلی ندارند. نتایج پژوهش درزمینۀ شاخص‌های مؤثر بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری نشان می‌دهد که رفتار، قدرت بیان، ظاهر و پوشش، مسئولیت‌پذیری، مهارت ارتباطی، نگرش حرفه‌ای، داشتن اطلاعات دقیق، مربیگری/ مدیریت، دانش، بیمه و حقوق کاری اثرگذاری بیشتری بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری دارد. نتایج بررسی عوامل کلی مؤثر بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری شهر تهران نشان می‌دهد که عامل فردی ـ شخصی با ضریب تأثیر 647/0، عامل تخصصی ـ حرفه‌ای با ضریب تأثیر 550/0 و عامل نهادی ـ سیاستی با ضریب تأثیر 464/0 به‌ترتیب بیشترین اثر را بر امنیت شغلی راهنمایان گردشگری شهر تهران داشته‌اند.