رهیافت های توسعۀ اکوتوریسم روستایی در روستای مهرنجان شهرستان نورآباد ممسنی، استان فارس: مطالعهای کیفی
نویسندگان
1 استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
2 مدرس، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
3 استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jtd.2023.391238.2755چکیده
گردشگری بهدلیل حوزه های وسیع و قابلیتهای متنوع و متعدد موجود در آن رهیافت نوین منبع درآمد به شمار می آید که درنتیجه موجب اشتغال زایی و توسعۀ زیربنایی در مناطق مستعد می شود. در میان انواع گردشگری میتوان به اکوتوریسم اشاره کرد که بر ادغام حفظ محیط زیست، آشنایی با فرهنگ جوامع، توجه ویژه به جاذبه های طبیعی بکر و اشتغال جامعۀ محلی استوار است که درنتیجه سفرهای پایدار را به همراه دارد و در صنعت گردشگری جایگاه ممتازی دارد. مقالۀ حاضر با هدف شناسایی و تدوین شاخص های مؤثر در توسعۀ اکوتوریسم روستایی با استفاده از روش تحلیل محتوا در روستای مهرنجان است. این پژوهش، از نظر ماهیت، کاربردی و، از نظر روش مطالعه، توصیفی - تحلیلی است. روش جمعآوری داده ها و اطلاعات پژوهش دو روش مطالعات کتابخانهای و مصاحبه بوده است. مشارکت کنندگان این پژوهش همهٔ کارشناسان و نخبگان محلی و نهادهای مرتبط هستند که درنهایت 26 نفر از آنها بهصورت گلولهبرفی انتخاب شدند. برای این منظور، از روش تحلیل محتوا استفاده شده است که نتایج با نرمافزار مکسکیودیای (MAXQDA) تحلیل شدند. در بیانی کلی میتوان گفت که، با توجه به توان های بالای اکوتوریستی منطقه، استفادۀ چندانی از توانهای منطقه نشده است. همچنین، نتایج بهدستآمده از اولویت بندی شاخص ها حاکی از این است که بازسازی بافت قدیم روستا پس از زلزله و ایجاد طرح پلهای خانه ها برای جذب گردشگران و ایجاد اقامتگاه های بومگردی بهمنظور اشتغال زایی ازطریق توسعۀ اکوتوریسم بهمنزلهٔ مهمترین کد محوری و تأثیرگذارترین راهبرد مطرح است.