رهیافت‏ های توسعۀ اکوتوریسم روستایی در روستای مهرنجان شهرستان نورآباد ممسنی، استان فارس: مطالعه‌ای کیفی

نویسندگان

1 استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.

2 مدرس، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.

3 استادیار، عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22034/jtd.2023.391238.2755
چکیده

گردشگری به‌دلیل حوزه‏ های وسیع و قابلیت‏های متنوع و متعدد موجود در آن رهیافت نوین منبع درآمد به شمار می ‏آید که درنتیجه موجب اشتغال‏ زایی و توسعۀ زیربنایی در مناطق مستعد می‏ شود. در میان انواع گردشگری می‏توان به اکوتوریسم اشاره کرد که بر ادغام حفظ محیط ‏زیست، آشنایی با فرهنگ جوامع، توجه ویژه به جاذبه‏ های طبیعی بکر و اشتغال جامعۀ محلی استوار است که درنتیجه سفرهای پایدار را به همراه دارد و در صنعت گردشگری جایگاه ممتازی دارد. مقالۀ حاضر با هدف شناسایی و تدوین شاخص ‏های مؤثر در توسعۀ اکوتوریسم روستایی با استفاده از روش تحلیل محتوا در روستای مهرنجان است. این پژوهش، از نظر ماهیت، کاربردی و، از نظر روش مطالعه، توصیفی - تحلیلی است. روش جمع‏آوری داده‏ ها و اطلاعات پژوهش دو روش مطالعات کتابخانه‏ای و مصاحبه بوده است. مشارکت‏ کنندگان این پژوهش همهٔ کارشناسان و نخبگان محلی و نهادهای مرتبط هستند که درنهایت 26 نفر از آن‏ها به‌صورت گلوله‌برفی انتخاب شدند. برای این منظور، از روش تحلیل محتوا استفاده شده است که نتایج با نرم‌افزار مکس‌کیودی‌ای (MAXQDA) تحلیل شدند. در بیانی کلی می‏توان گفت که، با توجه به توان‏ های بالای اکوتوریستی منطقه، استفادۀ چندانی از توان‏های منطقه نشده است. همچنین، نتایج به‌دست‌آمده از اولویت‏ بندی شاخص ‏ها حاکی از این است که بازسازی بافت قدیم روستا پس از زلزله و ایجاد طرح پله‏ای خانه‏ ها برای جذب گردشگران و ایجاد اقامتگاه ‏های بوم‏گردی به‌منظور اشتغال‏ زایی ازطریق توسعۀ اکوتوریسم به‌منزلهٔ مهم‏ترین کد محوری و تأثیرگذارترین راهبرد مطرح است.