تحلیل اسناد بینالمللی مرتبط با قراردادهای سرمایهگذاری بینالمللی گردشگری ماجراجویانه
نویسندگان
1 استادیار گروه حقوق بین الملل عمومی، دانشکدهٔ حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران.
2 استادیار گروه حقوق بین الملل عمومی، دانشکدهٔ حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران.
3 دانشجوی دکتری حقوق بین الملل عمومی، دانشکدهٔ حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، دامغان، ایران
doi
10.22034/jtd.2022.316415.2514چکیده
صنعت گردشگری ماجراجویانه صنعت ترکیبی بزرگی است که نیازمند سرمایهگذاریهای گوناگون و کلان است. این تنوع در صنعت گردشگری ماجراجویانه باعث میشود قراردادهای سرمایهگذاری این صنعت با اسناد گوناگونی از حقوق بینالملل ارتباط داشته باشند. در این پژوهش، به اسناد بینالمللیای میپردازیم که بیشترین ارتباط را با سفر ماجرایی دارند و در قراردادهای بینالمللی سرمایهگذاری صنعت گردشگری ماجراجویانه کاربرد دارند. گردشگری ماجراجویانه یکی از انواع گردشگری است که با توجه به اصل وجود ریسک و خطر بالقوهٔ آن به مهارتهای تخصصی و فیزیکی بسیاری نیاز دارد و لازم است قراردادها با تعریف این نوع گردشگری همسو شوند. هدف این مقاله تحلیل هماهنگی و همسویی قراردادهای بینالمللی سرمایهگذاری سفر ماجرایی با این اسناد بینالمللی است. روششناسی مقاله، با شیوهٔ استدلالی تحلیل محتوا، به پرسش طرحشده پاسخ علمی - حقوقی میدهد. نتایج نشان میدهد که برای حفظ صنعت گردشگری ماجراجویانه باید قراردادهای سرمایهگذاری گردشگری را با توجه به اسناد بینالمللی این حوزه از قبیل حقوق بشر، حقوق محیط زیست و حقوق میراث فرهنگی تنظیم کرد و مناسبترین قراردادهای سرمایهگذاری مربوط به گروه بی (قراردادهای بیاُتی و مشابه آن) هستند و از این گروه تنها چند نوع قرارداد با تعاریف گردشگری ماجراجویانه و اسناد بینالمللی هماهنگ است. در صورت عدمهمسویی قراردادهای بینالمللی سرمایهگذاری با اسناد بینالمللی، محیط زیست تهدید میشود و، در صورت همسویی، اماکن گردشگری ماجراجویانه حفظ میشوند و میتوان آنها را برای نسلهای بعدی حفظ و از درآمد پایدار آن استفاده کرد.