امکان استفاده از برخی جدایه‌های ایرانی قارچ بیمارگر Akanthomyces برای کنترل میکروبی شپشک آردآلود پنبه Phenacoccus solenopsis

نویسندگان

1 گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، شهرستان باوی، خوزستان، ایران

2 گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، شهرستان باوی، خوزستان، ایران

3 گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، شهرستان باوی، خوزستان، ایران

4 گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، شهرستان باوی، خوزستان، ایران

5 گروه گیاه‌پزشکی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، شهرستان باوی، خوزستان، ایران

doi
10.22124/iprj.2022.6016
چکیده

شپشک آردآلود پنبه (Hemiptera: Pseudococcidae)Tinsely  Phenacoccus solenopsis  یکی از آفات مهم بسیاری از گیاهان در اکوسیستم­های کشاورزی و فضاهای سبز شهری می­باشد. در این مطالعه، امکان به کارگیری سه جدایه ایرانی از قارچ Akanthomyces lecanii (جدایه­های PAL6، PAL7 و PAL8) و یک جدایه ایرانی از گونه A. muscarius (جدایه GAM5) در کنترل میکروبی این آفت در شرایط گلخانه­ای و روی گیاه حسن یوسف (به عنوان میزبان گیاهی شپشک) مورد ارزیابی قرار گرفت. برای این منظور، گیاهان آلوده به پنج پوره­های سن آخر شپشک توسط غلظت­های مختلف (104، 105، 106، 107 و 108 کنیدی در هر میلی­لیتر) هر جدایه تیمار شده و میزان مرگ و میر شپشک­ها تا هشت روز و به صورت روزانه ثبت شد. میزان مرگ و میر از 3/14 درصد (در جدایه PAL7) تا 79/1 درصد (در جدایه PAL8) متغیر بود. بیشترین میزان مرگ و میر در غلظت 108 کنیدی در هر میلی­لیتر بیمارگرهای مزبور دیده شد. بیشترین مرگ و میر ناشی از بیماری­زایی جدایه­ها در روز ششم پس از تیمار ثبت شد. به طور کلی، سوسپانسیون کنیدی جدایه PAL7 قارچ A. lecanii با غلظت 108 کنیدی در هر میلی­لیتر بهترین گزینه بین بیمارگرهای مورد مطالعه برای کنترل میکروبی شپشک آردآلود پنبه بود که در شش روز پس از تیمار موجب 17/56 درصد مرگ و میر در جمعیت این آفت شد. از نتایج این تحقیق می­توان برای توسعه کنترل میکروبی شپشک آرد آلود پنبه به ویژه در محیط­های گلخانه­ای استفاده نمود.