برآورد اقتصادی جاذبههای گردشگری با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط (مطالعهٔ موردی: باغ دولتآباد یزد)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه محیط زیست، دانشکدهٔ منابعطبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 دانشیار، دانشکدهٔ منابع طبیعی، دانشگاه تبریز، اهر، ایران.
3 دانشیار، دانشکدهٔ منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی خاتمالانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران.
4 دانشآموختهٔ کارشناسی ارشد، اقتصاد محیط زیست، دانشکدهٔ اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد ایران.
doi
10.22034/jtd.2023.392920.2758چکیده
صنعت گردشگری از بزرگترین منابع رشد و توسعهٔ اقتصادی در هر منطقه است و رشد سریع آن تغییرات فراوانی را در پی دارد. برای بیان نقش و اهمیت گردشگری و تبدیل آن به ارزشهای پولی لازم است جاذبههای گردشگری با استفاده از روشهای مناسب ارزشگذاری شوند. در مطالعهٔ حاضر، ارزش تفریحی باغ دولتآباد یزد با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط برآورد شده و عوامل مؤثر در تمایل به پرداخت بازدیدکنندگان برای بهبود وضعیت و حفاظت از این باغ نیز با استفاده از الگوی لاجیت بررسی شده است. به این منظور، ابتدا حجم نمونه براساس روش کوکران تعیین شد و سپس دادهها ازطریق پرسشنامه و مصاحبهٔ حضوری جمعآوری شدند. نتایج نشان داد که متغیرهای «درآمد ماهیانه»، «شغل»، «تحصیلات»، «وسایل حملونقل» و «حداکثر مبلغ پیشنهادی» تأثیر معنیداری در تمایل به پرداخت افراد دارند، اما متغیرهای «سن»، «جنسیت»، «فصلهای بازدید» اثر معنیداری ندارند. همچنین، براساس محاسبات انجامشده، متوسط تمایل به پرداخت برای هر بازدیدکننده بهمنظور حفاظت و بهبود وضعیت باغ دولتآباد 80300 ریال در ماه است و ارزش تفریحی سالانهٔ آن 11842میلیون برآورده شد که نشاندهندهٔ اهمیت بالای این باغ برای بازدیدکنندگان است. همچنین، نتایج بیانگر آن است که روش ارزشگذاری مشروط یکی از روشهای کارا برای ارزشگذاری اقتصادی خدمات غیربازاری در حوزهٔ گردشگری است.
