شناسایی عوامل مؤثر بر اثر بخشی آموزش‌های مجازی دردوران پسا کرونا از دیدگاه آموزگاران دوره ابتدایی آموزش وپرورش (استان البرز شهر کرج)

نویسندگان

1 مدیر گروه رشته های علوم تربیتی کارشناسی ارشد دانشگاه آزاد واحد اسلامشهر و عضو هیات علمی

2 گروه علوم تربیتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

3 برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد واحد الکترونیک، تهران، ایران.

doi
10.30495/jedu.2024.31915.6398
چکیده

باشیوع کرونا ویروس در دسامبر 2019 آموزش‌های حضوری در مدارس جایگزین آموزش مجازی شد. هدف ازپژوهش حاضرشناسایی عوامل مؤثر بر اثر بخشی آموزش‌های مجازی دردوران پسا کرونا از دیدگاه اموزگاران دوره ابتدایی آموزش وپرورش (استان البرز شهر کرج) بود. این پژوهش از لحاظ هدف تحقیق از نوع تحقیقات کاربردی و بر حسب نحوه گردآوری داده‌ها از نوع تحقیقات توصیفی - پیمایشی می‌باشد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی آموزگاران دوره ابتدایی شهر کرج بود که تعداد آن‌ها 9640 نفر می‌باشد که برای تعیین حجم نمونه با مراجعه به جدول مورگان کرجسی تعداد 369 نفر به عنوان افراد نمونه مشخص شدند در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی ساده استفاده شد. ابزار گردآوری داده‌ها در این تحقیق مصاحبه وپرسشنامه پژوهشگر ساخته بود. جمع‌آوری اطلاعات دردومرحله کتابخانه‌ای ومیدانی انجام گرفت. یافته‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS20 دربخش آماراستنباطی و شناسایی عوامل مؤثر بر اثربخشی آموزش‌های مجازی در دوران پسا کرونا تمامی گویه های تعامل، پیامد، مهارت‌افزایی وعملکرد را مورد تأیید قرارداد ودربخش رتبه بندی نشان داد که بعد مهارت افزایی با میزان میانگین (54/2) در رتبه اول و در رتبه‌های بعد به ترتیب ابعاد تعامل با میزان میانگین (51/2)، عملکرد با میزان میانگین (50/2) و پیامد با میزان میانگین (46/2) قرار دارد. نتیجه این پژوهش نشان داد مولفه‌ها وراهکارهای ارائه شده در پژوهش حاضر با دقت مدنظر مسئولان آموزشی قرار گیرد ودر مدارس ابتدایی پیگیری شود تا درنتیجه آن شاهد افزایش اثربخشی وبهره‌وری مدارس باشیم و دردوران پس ازکرونا باعث ارتقاء قابلیت‌ها وتوانمندی‌های معلمان درراستای تربیت هرچه بهتر دانش‌آموزان باشیم.