بهینهسازی زمان فعالیت بالابر به کمک یک مدل ریاضی خطی در پروژههای ساختمانی مرتفع با در نظر گرفتن جریمه عدم رفع تقاضا
نویسندگان
1 دانشکده ریاضی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 دانشکده ریاضی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
doi
10.22060/ceej.2022.20279.7397چکیده
تحویل به موقع مصالح و تجهیزات به طبقات یک پروژهی ساختمانی مرتفع، یکی از چالشهای اساسی مدیران پروژهها است. به منظور حل این چالش، برای حمل و نقل عمودی مصالح، از ابزارهایی مانند بالابر و جرثقیل استفاده میشود. شیوهی حرکت بالابر بین طبقات ساختمان به طور مستقیم روی زمان اتمام پروژه تاثیرگذار است. بنابراین ارائه یک برنامه زمانبندی بهینه برای حمل و نقل عمودی در یک پروژه بلند مرتبهسازی میتواند منجر به استفاده مناسب از زمان و جلوگیری از ایجاد تاخیر در پروژه گردد. در این مقاله یک مدل ریاضی با در نظر داشتن اولویت فعالیت در شیفت روز و همچنین برآوردهسازی بیشترین مقدار تقاضا در دو شیفت متوالی، با هدف کمینه کردن زمان فعالیت بالابر ارائه میشود. مدل پیشنهادی تلاش میکند تقاضای طبقات را تا حد امکان برآورده کند و اگر میزان تقاضا به قدری باشد که امکان رفع تقاضا در مدت زمان دو شیفت متوالی وجود نداشته باشد، با در نظر گرفتن جریمه، بهترین شیوه جابهجایی بالابر را به دست میدهد. در نهایت روش پیشنهادی روی یک نمونه داده واقعی مرتبط با یک پروژه بلند مرتبهسازی اعتبارسنجی شده است. مدل پیشنهادی علاوه بر بررسی نمونهی واقعی نسبت به مدلهای معرفی شده در پژوهشهای مشابه، برنامه زمانبندی بهینه جابهجایی مصالح را برای هر شیفت کاری ارائه مینماید.