دوام ملات‌های پوششی سیمانی و ژئوپلیمری در شرایط محیطی شبیه‌سازی شده خلیج فارس

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

3 دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2022.20908.7568
چکیده

با توجه به اهمیت روزافزون سازه ­های ساحلی و وجود شرایط محیطی سخت و خورنده در محیط­ های ساحلی، تعمیر و نگهداری این سازه­ ها از اهمیتی بیش از پیش برخوردار شده است. یکی از راه­های تعمیر و نگهداری این قبیل سازه­ ها اجرای لایه­ پوششی محافظ از ملات­ های پوششی است. در حالی‌ که ملات ­های پایه سیمانی به عنوان رایج­ ترین مصالح برای تعمیر و نگهداری سازه­ های آسیب ­دیده شناخته می­ شوند، در سال‌های اخیر با توجه به اهمیت آثار زیست‌محیطی و همچنین در راستای کاهش انرژی مصرفی استفاده از مواد جایگزین سیمان و ملات ­های ژئوپلیمری نیز در معرض توجه قرار گرفته ­اند. در تحقیق پیش­رو خواص مکانیکی و دوام ۶ طرح ملات، شامل ۴ طرح ملات پایه سیمانی با جایگزینی سرباره کوره آهن­ گدازی و دوده ‌سیلیس و ۲ طرح ملات ژئوپلیمری با پایه سرباره کوره آهن­ گدازی و دوده ‌سیلیس که در محیط شبیه­ سازی شده خلیج ‌فارس عمل­ آوری شده ­اند، مقایسه شده است. در این راستا جهت مقایسه خواص مکانیکی از آزمایشات مقاومت فشاری، مقاومت چسبندگی کششی و جمع شدگی و جهت ارزیابی دوام از آزمایشات جذب آب مویینه، نفوذ آب تحت فشار و مهاجرت تسریع ­شده یون­ های کلراید در سنین مختلف استفاده گردید. نتایج به دست آمده نشان می­دهد که ملات‌های پایه سیمانی 3 جزیی که دارای مقادیر بیشتری از مواد جایگزین سیمان هستند، می‌توانند گزینه بهتری نسبت به ملات‌های پایه سیمانی 2 جزیی و ملات­ های تعمیراتی ژئوپلیمری برای تعمیر سازه‌های بتنی آسیب ‌دیده در مناطق ساحلی نظیر سواحل خلیج ­فارس باشند. در بین سایر مخلوط­ ها نیز مخلوط ژئوپلیمری با فعال ­ساز قلیایی پتاسیم هیدروکسید و مخلوط پایه سیمانی با جایگزین 7/5 درصد وزنی دوده ‌سیلیس می­ توانند به عنوان گزینه­ های مناسب جهت ترمیم سازه ­های آسیب ­دیده معرفی گردند.