بررسی آثار اقتصادی گردشگری با استفاده از مدل داده – ستاندهٔ منطقهای (مطالعهٔ موردی: باغ دولتآباد یزد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصادسنجی، دانشکدهٔ مدیریت و اقتصاد، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران.
2 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکدهٔ منابع طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
3 دانشجوی دکتری اقتصادسنجی، دانشکدهٔ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/jtd.2023.370288.2692چکیده
گردشگری یکی از پدیدههای اقتصادی مهم عصر حاضر است که یکی از منابع مهم رشد اقتصادی قلمداد میشود. با توجه به نقش گسترش گردشگری در رونق اقتصادی و میزان تأثیر آن در هر بخش اقتصادی، در پژوهش حاضر، به برآورد میزان هزینهٔ هر گردشگر در هر بخش اقتصادی استان یزد و میزان تأثیرگذاری کوتاهمدت هر گردشگر ورودی به باغ در هر بخش اقتصادی استان پرداخته شده است. بدینمنظور، برآوردها با استفاده از مدل داده – ستاندهٔ منطقهای و روش سهم مکانی خاص صنعتی فلگ (SFLQ) محاسبه شد. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که اثر کل حاصل از صنعت گردشگری باغ دولتآباد در اقتصاد استان در 1395 برابر با ۸۱/۱۹۸۲۵۲میلیون ریال است که این مقدار شامل اثر مستقیم و غیرمستقیم هر گردشگر در تولید هر بخش اقتصادی استان است و، از 20 بخش اقتصادی، سه بخش «سایر خدمات»، «صنایع محصولات غذایی، آشامیدنی و دخانیات» و «حملونقل» بیشترین اثر تولیدی ناشی از ورود گردشگران را به خود اختصاص داده است. با توجه به نتایج حاصل از این پژوهش، روش داده - ستانده یکی از روشهای کارآمد برای تحلیل آثار محیط زیستی و گردشگری فعالیتهای اقتصادی است. همچنین، نتایج نشان میدهد، با شناسایی جایگاه و میزان اثربخشی هرکدام از جاذبههای گردشگری، امکان اجرای درست برنامهریزیهای مناسب فراهم خواهد شد که این امر بهطور خودکار به توسعهٔ سایر بخشهای این صنعت نیز منجر خواهد شد.