پیش نمایی پیامدهای تغییر اقلیم در توسعهٔ گردشگری سواحل جنوب (جزیرهٔ کیش)
نویسندگان
1 پژوهشگر، پسادکتری اقلیمشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدهٔ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار، اقلیمشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشکدهٔ جغرافیا و برنامهریزی محیطی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
doi
10.22034/jtd.2023.380876.2725چکیده
پیشنمایی تأثیرات تغییر اقلیم در شرایط اقلیم گردشگری جزیرهٔ کیش بهمنزلهٔ مقصد اول گردشگری سیاحتی و رویدادمحور کشور، که سهم مناسبی در بازار گردشگران داخلی و اقتصاد ملی دارد، در افق آینده ضروری است. بدینمنظور، عملکرد هفت مدل گردش سیارهای (GCMs) براساس نمرهٔ مهارت (SS) ارزیابی شد و درنهایت دو مدل ACCESS-CM2 و CNRM-CM6-1 بهمنزلهٔ GCMهای مناسب منطقهٔ مطالعاتی انتخاب شدند. در ادامه، اثر سناریوهای SSP2-4.5 و SSP5-8.5 در بخش گردشگری جزیرهٔ کیش براساس کاربرد شاخص اقلیم گردشگری (TCI) بررسی و از روش مقیاسگذاری خطی (LS) برای تصحیح خطای شبیهسازی مدلهای GCM استفاده شد. نتایج نشان داد پارامترهای مؤثر در برآورد شاخص TCI تغییرات چشمگیری در آینده خواهند داشت، بهطوری که میانگین دما در دورهٔ پایه از 27/25 به 63/29 و 33/30 درجهٔ سلسیوس بهترتیب تحت سناریوهای SSP2-4.5 و SSP5-8.5 در چشمانداز 2050-2069 خواهد رسید. افزون بر دما، تغییرات افزایشی بارش و رطوبت نسبی در منطقه موجب میشود بازههای زمانی گردشگری در اقلیم آینده در جزیرهٔ کیش تغییر کند: به این ترتیب که در شرایط فعلی ماههای فوریه و مارس وضعیت ایدئال بهترین زمانهای گردشگری جزیرهٔ هستند، حال آنکه در چشمانداز آینده تنها ماه فوریه شرایط ایدئال را نشان میدهد. از طرف دیگر، وضعیت کمی نامطلوب در دورهٔ فعلی شامل چهار ماه ژوئن، ژوئیه، اوت و سپتامبر میشود که این امر بهمرور در آینده هشت ماه سال را در بر خواهد گرفت. بنابراین، پرداختن به موضوع تغییر اقلیم در حوزهٔ گردشگری برای تدوین برنامههای توسعهٔ آتی کشور با محوریت تغییر اقلیم مسئلهای بسیار مهم است.