رابطه مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با ابعاد کیفیت زندگی معلمان در بحران کوید 19
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، ایران.
doi
10.30495/jedu.2024.31496.6321چکیده
مقدمه و هدف: ادامه زندگی سالم معلّمان ورزش در هنگامه اپیدمی جهانی به فعالیت بدنی منظّم و برخورداری از دانش مناسب در طول فرآیند قرنطینه بستگی دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با ابعاد کیفیت زندگی معلّمان در بحران کوید 19 بود.روششناسی پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف از نوع پژوهشهای کاربردی و از نظر نحوه جمعآوری اطلاعات از نوع پیمایشی میباشد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه معلمان تربیتبدنی استان ایلام به تعداد 321 نفر بود. روش نمونهگیری به صورت نمونهگیری تصادفی بود که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران به تعداد 185 نفر انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از سه پرسشنامه شامل؛ پرسشنامه مشارکت در ورزش گیل و همکاران (1993)، پرسشنامه سطح سواد بدنی هیگز و همکاران (2008) و پرسشنامه کیفیّت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1996) استفاده شد. جهت تجزیهوتحلیل دادهها از آزمونهای همبستگی کانونی به وسیله نرمافزار SPSS22 استفاده شد.یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد مشارکت در ورزش و سطح سواد بدنی با مولفههای کیفیّت زندگی معلّمان در دو بعد بهطور معنیدار و بهصورت دوسویه(کانونی) همبسته بودند و قویترین رابطه بین مشارکت در ورزش و سلامت اجتماعی بود.بحث و نتیجهگیری: باید هنگام انتصاب و استخدام معلمان تربیتبدنی سطح سلامت جسمی آنها سنجیده شود و به مرور زمان بعد از استخدام ایشان نیز در فاصله زمانی مشخص سلامت جسمی آنها مورد سنجش قرار گیرد و در صورت وجود مشکل اقدامات اصلاحی لازم به عمل آید.