بررسی مطلوبیت فنی و اقتصادی بتنهای بازیافتی حاوی پوزولان

نویسندگان

1 دانشیار گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه ازاد اسلامی، اهواز، ایران

2 دانشجوی دکتری عمران- مهندسی و مدیریت ساخت، گروه عمران، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران

doi
10.22060/ceej.2022.20411.7415
چکیده

مقاله حاضر تاثیر جایگزینی درشت­ دانه­ های بتنی بازیافتی بر دوام بتن­ ها را و میزان مطلوبیت فنی- اقتصادی آن­ها را بررسی نموده است. بتن ­ها در جایگزینی درشت­ دانه ­های بازیافتی شامل  25%، 50% و 100% ساخته شدند. برای بهبود کیفیت بتن ­های بازیافتی، پوزولان­ های میکروسیلیس، خاکستر بادی و زئولیت طبیعی به صورت جداگانه با بخشی از سیمان جایگزین شدند. در مجموع 40 طرح اختلاط در قالب 1000 نمونه بتنی استاندارد ساخته شد. در بازه زمانی 28 روزه، آزمایش­ های مقاومت­ های فشاری و کششی دو نیم ­شدن، ضریب ارتجاعی استاتیکی و سرعت انتشار امواج فراصوت و در بازه 180 روزه، آزمایش ­های جذب آب غوطه­ وری و مویینه، مقاومت ویژه الکتریکی، ضریب هدایت الکتریکی و نفوذ تسریع شده یون کلراید انجام شدند. نتایج نشان داد که حتی با وجود جایگزینی مواد پوزولانی، نتایج جذب آب­ در حالات غوطه­ وری و مویینه بتن­ های بازیافتی تحت تاثیر توسعه فضای متخلخل و مویینه ناشی از افزایش میزان جایگزینی درشت­ دانه­ های بازیافتی است. از منظر نتایج مربوط به مقاومت ویژه الکتریکی، ضریب هدایت الکتریکی و نفوذ تسریع ­شده یون کلراید، به ­دلیل تغییر در ساختار شیمیایی جریان منفذی موجود در بتن­ های بازیافتی، امکان دست­یابی به بتن­ های بازیافتی بادوام مشابه با بتن معمولی وجود دارد. مطلوبیت (میزان صرفه همزمان اقتصادی و فنی بتن بازیافتی نسبت به بتن مرجع) بتن­ های بازیافتی از منظرهای فنی و اقتصادی و تاثیر متقابل این دو بررسی شد. در بین بتن ­های ساخته شده، بتن­ های با 25% درشت­ دانه بازیافتی حاوی 10% و 15% میکروسیلیس و 10% زئولیت طبیعی و بتن 50% بازیافتی حاوی 10% میکروسیلیس از مطلوبیت فنی- اقتصادی بیشتری نسبت به بتن مرجع برخوردار شدند.