تأثیر شاخصهای خوشبختی لگاتوم در توسعهٔ گردشگری بینالمللی
نویسندگان
1 استادیار بازاریابی، گروه مدیریت، واحد بوئینزهرا، دانشگاه آزاد اسلامی، بوئینزهرا، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت کارآفرینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 استاد گروه اقتصاد دانشکدهٔ علوم اجتماعی و اقتصادی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
4 استادیار اقتصاد، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.
doi
10.22034/jtd.2023.333614.2585چکیده
صنعت گردشگری یکی از پایههای اصلی اقتصاد کشورهای توسعهیافته است که در دستیابی آنها به رشد اقتصادی بالاتر و ایجاد اشتغال بیشتر نقش مهمی ایفا کرده است. از سویی، افزایش خوشبختی مردمان کشور میزبان و تقویت روحیهٔ کارآفرینانه در آنها میتواند به درک بهتر فرصتهای کسبوکار و پذیرایی مناسب از گردشگران بینالمللی و ایجاد سفر خاطرهانگیز برای آنها کمک کند و جذابیت آن کشور بهمثابهٔ مقصد گردشگری را نزد گردشگران بینالمللی بیفزاید. در این خصوص، تحقیق حاضر به بررسی تأثیر شاخصهای نهگانه خوشبختی مؤسسهٔ لگاتوم در صنعت گردشگری بینالمللی در کشورهای منتخب منطقهٔ منا (شمال افریقا و خاورمیانه) میپردازد که اغلب از اقتصاد تکمحصولی رنج میبرند و توسعهٔ گردشگری بینالمللی میتواند آنها را در رهایی از این وضعیت و دستیابی به توسعهٔ اقتصادی متوازن یاری رساند. برای این منظور، مدل تحقیق با استفاده از رهیافت دادههای تابلویی و به روش گشتاورهای تعمیمیافته برای دورهٔ زمانی ۲۰۰۷-2018 برآورد شد که نتایج نشان داد کلیهٔ شاخصهای خوشبختی شامل کارآفرینی و فرصت، اقتصاد، حکمرانی، آموزش، سلامت، ایمنی و امنیت، آزادیهای فردی، سرمایهٔ اجتماعی و محیط زیست با ضرایب متفاوت و در سطوح اطمینان گوناگون در توسعهٔ گردشگری بینالمللی در کشورهای منتخب منطقهٔ منا تأثیر مثبت و معناداری دارند. البته، ضریب تخمینی شاخص ایمنی و امنیت از دیگر شاخصها بزرگتر و ضریب تخمینی آموزش از دیگر شاخصها کوچکتر بوده است.
