مقایسه تأثیر اطلاعدرمانی غیر حضوری بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله بیماران مبتلا به دیابت نوع دو و بیماران پرهدیابتی
نویسندگان
1 دانشیار، کتابداری و اطلاعرسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فنآوری اطلاعات در امور سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، پزشکی داخلی، مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، کتابداری و اطلاعرسانی پزشکی، مرکز تحقیقات فنآوری اطلاعات در امور سلامت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 مربی، آمار حیاتی، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
5 کارشناسی ارشد، کتابداری و اطلاعرسانی پزشکی، دانشکده مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
مقدمه: دسترسی به اطلاعات معتبر در حوزه سلامت امری ضروری میباشد. اطلاعدرمانی روشی است که دسترسی افراد را به اطلاعات پزشکی موثق و مرتبط با بیماری خود امکانپذیر میسازد. هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر اطلاعدرمانی غیر حضوری بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c) بیماران مبتلا به دیابت نوع دو و پرهدیابتی بود. روش بررسی: نوع مطالعه، کاربردی و روش پژوهش نیمه تجربی بود که بر روی 31 نفر از بیماران مبتلا به دیابت نوع دو و 35 نفر از بیماران پرهدیابتی مراجعه کننده به مرکز غدد و متابولیسم اصفهان در زمستان 1393 اجرا شد. روش نمونهگیری به صورت تصادفی ساده بود. آزمایش سنجش مقدار HbA1c در بدو ورود و پس از مداخله دوره اطلاعدرمانی انجام گرفت. دادهها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرمافزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: میانگین نمره HbA1Cقبل و بعد از اطلاعدرمانی در گروههای دیابت نوع دو و پرهدیابتی تفاوت معنیداری نداشت. میانگین تغییر HbA1Cدر دو گروه بعد از اجرای مداخله اختلاف معنیداری را نشان نداد. نتیجهگیری: اطلاعدرمانی غیر حضوری تأثیر شایانی بر میزان HbA1Cبیماران در هر دو گروه نداشت. بهتر است به جای شیوه پستی و پیام کوتاه در امر اطلاعدرمانی این بیماران، از شیوههای جدیدتری همچون نرمافزارهای سلامت و شبکههای اجتماعی موبایل بهره برد. به نظر میرسد، لازم است تا درک و شناخت جدیتری در بیماران پرهدیابتی نسبت به بیماری دیابت و عوارض آن ایجاد شود تا پیروی از دستورالعملهای پزشکی را جدیتر پیروی بگیرند.
