ارزیابی شاخصهای برند در برندسازی جاذبههای ملموس گردشگری موردمطالعه: شهر تبریز
نویسندگان
1 دانشیار گروه گردشگری، دانشکدهٔ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیای گردشگری، دانشگاه زنجان،زنجان، ایران
3 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشکدهٔ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشکدهٔ مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jtd.2023.363609.2667چکیده
امروزه در شهرها از استراتژیهای بازاریابی مقصد بهمنظور جذب تعداد بیشتر بازدیدکننده استفاده میشود. از مهمترین این استراتژیها میتوان به برندسازی با استعانت از نشانهها و نمادهای برجستهٔ یک شهر اشاره کرد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اهمیت جایگاه برندسازی در توسعهٔ گردشگری شهری با روش توصیفی - تحلیلی به شناسایی معیارها و شاخصهای اثرگذار بهمنظور تبدیل شدن نمادی شهری به برند گردشگری پرداخته است. براساس مبانی نظری و مرور ادبیات، شاخصهای اصلی تأثیرگذار در برندسازی جاذبههای ملموس شهر تبریز شناسایی و استخراج شدند. سپس، با استفاده از روش دلفی فازی، عوامل شناساییشده غربالگری شدند. در مرحلهٔ بعد، مقایسههای زوجی تشکیل شد و برای پاسخگویی به کارشناسان و خبرگان حوزهٔ گردشگری به تعداد 15 نفر ارسال شد. پس از دریافت پاسخهای خبرگان، با تعداد 250 گردشگر در دسترس مصاحبه شد و پرسشنامههای آنها با بهکارگیری روش AHP ارزیابی و وزن معیارها تعیین شد. سپس، گزینهها توسط روش TOPSIS رتبهبندی شدند و عنصر مناسب برای معرفی بهمنزلهٔ برند گرشگری شهر تبریز انتخاب شد. نتایج پژوهش حاکی از آن است که، با توجه به معیارهای چندگانه درنظرگرفتهشده از نظر کارشناسان، مسجد کبود در رتبهٔ اول، ارگ علیشاه در رتبهٔ دوم، مقبرةالشعرا در رتبهٔ سوم، عمارت شهرداری در رتبهٔ چهارم، عمارت \ائلگلی در رتبهٔ پنجم و درنهایت برج یانقین با کمترین امتیاز در رتبهٔ آخر قرار دارد.