کارایی فرمولاسیونهای EC چریش (28/1%) و نیمارین® (1%) روی لیسک Agriolimax agrestis در شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای
نویسندگان
1 بخش تحقیقات جانورشناسی کشاورزی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
2 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران
3 بخش تحقیقات گیاهپزشکی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
4 بخش تحقیقات آفتکشها، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران
doi
10.22124/iprj.2020.4429چکیده
تاثیر فرمولاسیونهای جدید چریش، نیمارین® و متالدئید بر لیسک A. agrestisدر شرایط آزمایشگاهی و گلخانهای ارزیابی شد. در آزمایشهای زیستسنجی، برگهای گیاه زینتی اسپاتیفیلوم (Spathiphyllum wallisii Regel)در غلظتهای مختلف چریش و نیمارین® غوطهور و سپس لیسکهای همسن نابالغ روی برگها رهاسازی شده و میزان مرگ و میر و تغذیه آنها تا 14 روز تعیین شد. مقادیر LC50 برای چریش و نیمارین® به ترتیب 1/34 و 5/22 در هزار و سمیت نسبی نیمارین®59/1 برابر چریش برآورد شد. آزمایشهای گلخانهای در قالب طرح کاملاً تصادفی در 4 تیمار انجام و بیشترین تاثیر تیمارها بعد از 15 روز مربوط به متالدئید با میانگین مرگ و میر 75/95 درصد در مقایسه با چریش و نیمارین®به ترتیب با میانگینهای 85/47 و 63/51 درصد بهدست آمد. همچنین، تاثیر چریش و نیمارین® بر تغذیه به ترتیب 72/1 و 9/1 گرم در مقایسه با شاهد (9 گرم) بود و درصد تفریخ تخم در مقایسه با شاهد بهصورت معنیداری کاهش یافت. بر اساس نتایج، ترکیبات چریش و نیمارین® به ترتیب در غلظتهای 1/34 و 5/22 در هزار و تا ده برابر آن روی برگهای اسپاتیفیلوم، در تغذیه A. agrestis اثر منفی داشته و سبب کاهش خسارت آن در شرایط گلخانهای شد. این اثر با افزایش سن و جثه لیسک و در پی آن افزایش غلظت، حفظ شد. با این حال ترکیبات مذکور از لحاظ کشندگی در مقایسه با سم متالدئید ضعیفتر عمل کردند.