تبیین رویکرد اخلاقی فوکو و اشارات آن بر کنشگری مدیران آموزشی(با تأکید بر روابط و مناسبات انسانی در سازمان‌های آموزشی)

نویسندگان

1 علوم تربیتی.دانشگاه پیام نور. الیگودرز. ایران

2 گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگده روان شاسی و علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی کرج ایران

3 گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه خوارزمی کرج ایران

4 گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه خوارزمی، کرج، ایران

doi
10.30495/jedu.2024.30712.6162
چکیده

مقدمه و هدف: به‌طورکلی، مدیران آموزشی بر مبنای مبانی فلسفی دیدگاه مدیریتی‌ خود، جهان سازمانی و سازمان تحت مدیریت‌‌شان را درک نموده و بر مبنای آن، عمل ‌نمایند. علاوه‌براین، مفهوم روابط و مناسبات انسانی را می‌توان از منظر اشارات اخلاق بر مسئولیت‌پذیری مدیران آموزشی در رابطه و تعامل با دیگران، با مفهوم اخلاق مرتبط دانست. هدف پژوهش حاضر، شناسایی اشارت‌های اخلاق مدیریت پساساختارگرایانه با تأکید بر آراء فوکو بر کنشگری مدیران آموزشی در وظیفه‌ی روابط و مناسبات انسانی است.روش شناسی پژوهش: در پژوهش حاضر، به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها و پاسخ‌گویی به پرسش‌های پژوهش،‌‌ ضمن بهره‌گیری از داده‌های کیفی و رهیافت‌های تحلیلی، از روش‌ توصیفی- تحلیلی و روش استنتاجی یا قیاسی طبق الگوی ویلیام فرانکنا مشتمل بر قیاس نظری و قیاس عملی استفاده شده است.یافته ها: واکاوی مفهوم مدیریت در اندیشه‌ی فوکو، اشارات‌ قابل توجهی بر مفهوم «رهبری» دارد. ضمن آن‌که طبق یافته‌های پژوهش، نتیجه پایانی بیانگر آن است که: «مطابق با مفهوم اخلاق و اخلاق مدیریت پساساختارگرایانه در آراء فوکو، مدیران آموزشی در وظیفه روابط و مناسبات انسانی، باید با باور به ارزشمند بودن دیگری، به تعامل هدفمند، منصفانه و عادلانه با دیگران، به‌ویژه افراد و کارکنان سطوح پایین سازمان‌های آموزشی اهتمام ورزند.»بحث و نتیجه گیری: تعبیر فوکو از اخلاق به‌عنوان رابطه‌‌ی با خود و تأکید وی بر مفهوم دیگری و رابطه‌ی با دیگران که وجه غالب اخلاق زیبایی‌شناسانه‌ی او می‌باشد، بیانگر اشارت‌های اندیشه‌ی فوکو بر اهمیت و ضرورت کنشگری مدیران آموزشی در برقراری روابط و مناسبات انسانی در سازمان‌های آموزشی است.

کلیدواژه‌ها