بررسی اثر لایه نازک بر ظرفیت باربری نهایی پی نواری واقع بر خاک ماسهای
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی، دانشگاه بوعلیسینا، همدان، ایران
4 دانشکده مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2022.20657.7490چکیده
پیهای سطحی همانند فونداسیونهای نواری، به میزان گستردهای برای انتقال بارهای روسازه به خاکهای باربر مورد استفاده قرار میگیرند. در موارد زیادی جنس زمین زیر پی، یکنواخت نبوده و ممکن است دارای لایههای نازک باشند که معمولاً در مطالعات ژئوتکنیک آشکار نمیشوند. با توجه به تحقیقات بسیار محدودی که در خصوص اثر لایه نازک بر ظرفیت باربری نهایی پی انجام شده است، به نظر می رسد که می توان با تحقیقات بیشتر، اثر این لایه را مشهودتر درک کرد. در این تحقیق تأثیر وجود لایه نازک ضعیف و قوی بر ظرفیت باربری نهایی پی نواری بر بستر ماسهای، به وسیله مدل فیزیکی کوچک مقیاس سیستم خاک- فونداسیون بررسی می شود. آزمایشهای مدل فیزیکی در مخزن فولادی با طول cm100، ارتفاع cm70 و عرض cm70 انجام شده است. بررسیها با تغییر جنس، ضخامت و عمق قرارگیری لایه نازک انجام گرفته است. نتایج نشان میدهد لایه نازک ضعیف باعث کاهش ظرفیت باربری نهایی و سختی سیستم خاک- فونداسیون میشود و لایه نازک قوی باعث افزایش ظرفیت باربری نهایی و سختی سیستم خاک- فونداسیون میشود. لایه ضعیف در عمق بحرانی B 1/2، بیشترین کاهش ظرفیت باربری نهایی را به میزان 40 درصد داشته است و در عمق B 3/6 تأثیری نداشته است. لایه قوی نیز برای حالتی که این لایه دقیقاً زیر فونداسیون قرار دارد، بیشترین افزایش ظرفیت باربری نهایی را به میزان 76 درصد داشته است. لایه قوی نیز در عمق تقریباً B 2/4 بدون تأثیر بوده است. برای صحتسنجی، نتایج مدل آزمایشگاهی بستر ماسهای یکنواخت، با نتایج تحلیلی محققان مختلف مقایسه شده که نشان از انطباق زیاد نتایج دارد.