کیفیت مقصد گردشگری، هویتیابی برند مقصد و نیتهای رفتاری گردشگر: رویکرد روش پژوهش آمیخته
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی، گروه مدیریت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jtd.2021.306303.2456چکیده
از مهمترین مشکلات صنعت گردشگری در ایران، توسعة روابط پایدار با گردشگران است. در این راستا، توجه به کیفیت مورد نیاز گردشگران و رسیدن به هویتی در شأن مقصد اهمیت دارد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر تبیین تأثیر کیفیت در نیتهای رفتاری گردشگر با تأکید بر نقش میانجی هویتیابی گردشگر با برند مقصد است. جامعۀ آماری پژوهش را گردشگران داخلی و خارجی بازدیدکننده از شهرهای منتخب ایران از آبان 1398 تا خرداد 1399 تشکیل میدهند. بهمنظور جمعآوری دادهها، ابتدا از نمونهگیری هدفمند برای انتخاب شهرها و سپس از نمونهگیری غیرتصادفی دردسترس برای پرسش از گردشگران استفاده شد. روایی محتوا و پایایی پرسشنامه (آلفای کرونباخ 93 درصد) تأیید و درنهایت 415 پرسشنامة محققساختة پذیرفتهشده برای تجزیهوتحلیل با روش مدلسازی معادلات ساختاری جمعآوری شد. یافتهها نشان میدهند کیفیت با سه بعد آن در هویتیابی، رضایت و نیتهای رفتاری (قصد بازدید مجدد و تبلیغات دهانبهدهان) تأثیر دارد. همچنین هویتیابی سبب افزایش رضایت و نیتهای رفتاری میشود. براساس نتایج، مقاصد گردشگری باید کیفیت مورد نیاز گردشگران را فراهم کنند تا از این طریق در گردشگر تعلق خاطر ایجاد شود و سبب رضایت گردشگر، تبلیغات دهانبهدهان و قصد بازدید مجدد گردشگر شوند.