بررسی دیدگاه گوته در باب رستگاری در فاوست
نویسندگان
1 دانشگاه اصفهان
doi
10.22059/jor.2016.61366چکیده
در جستار پیشرو، بر اساس آراء هانس گئورگ گادامر، بهبررسی دیدگاه گوته در باب رستگاری در شاهکارش فاوست پرداختهایم. در این اثر، انسانها بهسه طیف، دستهبندی شدهاند: جستجوگران، سادهدلان و بدطینتان. دستۀ نخست، دانشمندانی هستند که همواره در پی کشف حقیقتند؛ اینان بیش از سایرین در معرض وسوسههای شیطان قرار دارند. دستۀ دوم انسانهای ساده و سنتی هستند که دنبالهروی پیشینیان خویشاند و دستۀ سوم افرادی هستند بدطینت که با ظاهرسازی، فقط بهمنافع شخصی خویش و سوءاستفاده از دیگران میاندیشند. عواملی که زمینه را برای سقوط انسان در ورطۀ گناه فراهم میکنند و سد راه رستگاری هستند، فقر، ناامیدی، طلب کمک از غیر خدا در امور و فقدان عشق معرفی میشوند. البته همین انسان گناهکار قادر است روح خویش را نجات دهد و بهسعادت و رستگاری ابدی دست یابد؛ برای نیل بهاین مقصود، عشقورزی، پشیمانی و توبه از گناهان گذشته و همچنین تلاش و کوشش مداوم و خدمت بهخلق شروط لازمند.