ماهیت حقوقی ارزهای دیجیتال و چالشهای تقنین در ایران

نویسندگان

1 استادیار گروه حقوق، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران

2 استادیار گروه حقوق، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران.

3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران.

4 استادیار گروه حقوق، واحد لارستان، دانشگاه آزاد اسلامی، لارستان، ایران.

doi
10.22034/ejs.2024.453419.1774
چکیده

زمینه و هدف: ارزهای  دیجیتال نوعی از رمز ارزهای مقررات‌گذاری نشده است که به‌صورت معمول توسط توسعه‌دهندگان آن پایش می‌گردد و توسط اعضای یک جامعه مجازی خاص پذیرفته ‌شده و مورد استفاده قرار می‌گیرد که در سراسر جهان و نیز در ایران به‌شدت کاربرد آن در حال گسترش است. هدف مقاله حاضر بررسی ماهیت حقوقی ارزهای دیجیتال و چالش های تقنینی آن در ایران است.مواد و روش‌ها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و داده‌ها نیز کیفی است و از فیش برداری در گردآوری مطالب و داده‌ها استفاده شده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانت‌داری رعایت شده است.یافته‌ها: یافته‌ها بر این امر دلالت دارد که ارز دیجیتال عین است. قابلیت استناد در برابر همه، حق تعقیب توسط مالک، مالیت و منفعت داشتن و قابلیت خرید و فروش از مهمترین دلایل تلقی ارزهای دیجیتال به عنوان عین است. رمز ارز نوعی پول مجازی است و قاعدتاً باید ساختار پولی و مالی کشور در این زمینه اقدام به مقررات‌گذاری و نظارت نماید.نتیجه: تقنین در زمینه ارزهای دیجیتال در ایران با چالش هایی روبه‌روست.  این چالش ها عبارتند از: خلق ارز دیجیتال و به تبع آن مشکلات تورمی، بدون پشتوانه بودن ارزهای دیجیتال، نوسانات قیمتی ارزهای دیجیتال، گسترش فعالیت‌های زیرزمینی (اقتصاد سایه) با پتانسیل ارزهای دیجیتال..