ارائه الگوی پرسشگری استراتژیک در راستای توسعه پایدار نظام آموزش عمومی

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری مدیریت آموزشی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران

3 دانشیار گروه علوم تربیتی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.

doi
10.30495/jedu.2024.30305.6072
چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی پرسشگری استراتژیک در راستای توسعه پایدار نظام آموزش عمومی انجام پذیرفت. روش شناسی: به منظور دستیابی به این هدف، از روش پژوهش آمیخته(کیفی با رویکرد گراندد تئوری و کمی از نوع پیمایشی) استفاده شده است. جامعه آماری در حوزه کیفی را خبرگان رشته علوم تربیتی تشکیل ‌‌می‌دهد که از طریق مصاحبه نیمه‌‍‌‌‌‌‌‌‍ساختاریافته با 12 نفر به صورت هدفمند و بر اساس اشباع نظری یافته‌ها به عنوان نمونه انتخاب شدند؛ جامعه ‌‌آماری در حوزه ‌کمی نیز ‌شامل مدیران مدارس، معلمان متخصص و کارشناسان ‌‌مدیریت آموزشی است که 261 نفر به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها در بخش کیفی، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته است. روایی پرسشنامه با استفاده از نظر متخصصان(حذف 18 مولفه از 60 مولفه شد) و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (8/0) مشخص شد. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها نیز در بخش توصیفی از ‌‌آماره‌های درصد فراوانی، میانگین، و ... و در بخش آمار استنباطی از تحلیل عاملی تاییدی و از نرمافزار SmartPLS 3 جهت تبیین مدل استفاده شد. یافته‌ها: یافته‌های پژوهش در بخش کیفی شامل مولفه‌های علی، زمینه‌ای، مداخله‌گر، راهبردی، پیامدی، و محوری است. در بخش کمی،  جهت برازش مدل بر اساس معیار GOF استفاده شده است که نشان از برازش قابل قبولی دارد.  نتیجه‌گیری: بنابراین الگوی تهیه شده میتواند در راستای توسعه پایدار نظام آموزش عمومی نقش به سزایی داشته باشد.