تحلیل تئوریک جامعه شناختیِ پیر شدن جمعیت

نویسندگان

1 دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه رازی. کرمانشاه، ایران

2 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه رازی. کرمانشاه، ایران

3 استادیار علوم سیاسی، دانشگاه رازی. کرمانشاه، ایران

doi
چکیده

پدیده‌های مختلفی که در جامعه و در بستر تعاملات اجتماعی ظهور و بروز پیدا می‌کنند، می‌توانند به شکل مستقل و یا از چشم انداز معرفتی دیگر مورد مطالعه و بررسی قرار گیرند. پدیده‌ی پیری و سالمندی از جمله موضوعاتی است، که از دریچه‌های معرفتی مختلف، از جمله جامعه شناسی مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است، که از سوی اندیشمندان و جامعه شناسان، به این عرصه از مطالعات، عنوان جامعه شناسی پیری یا سالمندی داده شده است. رویکرد جامعه شناسی پیری به نقش عوامل اجتماعی در ظهور سالمندی، روند اجتماعی پیری، کنش و رفتار جامعه شناختی سالمندان، نوع نگاه جامعه به سالمند و همچنین نقش اجتماعی در حمایت از سالمندان توجه دارد. از این رو، جامعه شناسان از منظرهای اجتماعیِ کارکردگرا، تضاد، تعاملی- نمادین و پست مدرن به پیری یا روند پیر شدن افراد می‌پردازند تا پیچیدگی و تنوع فرایند سالمندی را در متن و زمینه‌ی اجتماعی آن تحلیل کنند. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف تحلیل و تبیین رهیافت‌های نظری در جامعه شناسی پیری به دنبال این مهم است تا افق‌های پیش رو پدیده‌ی سالمندی، ابعاد و پیچیدگی‌های نظری این مسئله را روشن‌تر نماید، و در تحقیقاتی که در آینده از سوی پژوهشگران و اندیشمندان عرصه جامعه شناسی سالمندی صورت می‌گیرد راهگشا باشد. در این پژوهش، با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش، به منظور دست‌یابی به اطلاعات مورد نیاز، از داده‌های کتابخانه‌ای، اسنادی استفاده شده است و روش به کار رفته در این پژوهش نیز تحلیلی- توصیفی می‌باشد.