تأثیر نوع تکیهگاه بار-جابجایی آزمایش خمش نیمدایرهای بر پارامترهای مختلف مکانیک شکست مخلوطهای آسفالتی
نویسندگان
1 دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
2 دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشگاه علموصنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشگاه علم وصنعت ایران، مهندسی عمران
doi
10.22060/ceej.2021.19356.7146چکیده
امروزه آزمایش خمش نیمدایرهای به عنوان یک روش مرسوم در بررسی رفتار شکست مخلوط آسفالتی مورد استفاده قرار میگیرد. این آزمایش مطابق آییننامهها دارای شرایط خاص آزمایشگاهی از جمله ابعاد هندسی نمونه، دمای آزمایش و نرخ بارگذاری مشخصی میباشند که در آزمایشگاهها و مؤسسات تحقیقاتی با ایجاد شرایط یکسان رعایت میشوند. ولی در کنار فراهمسازی شرایط یکسان آزمایش، شکل و نوع تکیهگاهها مورد استفاده در آزمایش کمتر مورد توجه قرار گرفته و دارای نوع و شکل یکپارچهای نمیباشند که ممکن است این امر موجب تفاوت در نتایج آزمایشگاهی گردد. لذا در این پژوهش تأثیر 5 نوع تکیهگاه مختلف بر روی پارامترهای مهم مکانیک شکست مخلوط آسفالتی با در نظر گرفتن ضریب تغییرات مورد بررسی قرار گرفت. نرخ بارگذاری مورد استفاده برابر 5 میلیمتر بر دقیقه در نظر گرفته شد و نمونههای آسفالتی ساخته شده تحت بارگذاری استاتیکی یکنواخت مود І خالص قرار گرفت. نتایج آزمایش نشان داد انتخاب نوع تکیهگاه تأثیر مستقیمی بر روی پارامترهای مکانیک شکست دارد و انتخاب تکیهگاه اشتباه ممکن است خطای قابل توجهی وارد نتایج آزمایش کند و همچنین وجود اصطکاک در بین نمونه و تکیهگاه موجب پراکندگی بیشتر نتایج آزمایشگاهی شده و میزان تکرارپذیری نتایج را کاهش دهد. بدین منظور پیشنهاد میشود تکیهگاههای صلب که آزادی حرکت ندارند و دارای اصطکاک زیادی با نمونه هستند، در حد امکان مورد استفاده قرار نگیرند. در این تحقیق مطابق نتایج با در نظر گرفتن شرایط آزمایشگاهی خاص (هندسی نمونه، دمای آزمایشگاهی و نرخ بارگذاری مشخص) تکیهگاه شماره 1 به عنوان مناسبترین تکیهگاه با تکرارپذیری بالای نتایج انتخاب شد.