بررسی تأثیر نقش منابع انسانی بر درآمد پایدار گردشگری با متغیر میانجی برند شهری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، رشتۀ مدیریت دولتی، دانشگاه قائمشهر، قائمشهر، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت دانشکدة مدیریت دانشگاه آزاد قائمشهر، قائمشهر، ایران .
doi
10.22034/jtd.2021.290938.2374چکیده
درآمد پایدار شهری یکی از مهمترین چالشهای پیش روی مدیران شهری است؛ ولی با افزایش نیاز به خدمات عمومی در شهرها و محدودیتهای مالیِ بهوجودآمده این چالش روزبهروز بیشتر میشود. همچنین امروزه گردشگری شهری یکی از ارکان اصلی و محرک اقتصادی بسیاری از شهرهاست که نقش مهمی در اشتغال، درآمـد و حفاظـت زیرسـاختهـا و خـدمات عمومی شهری برعهده دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر مدیران شهری است که بهمنزلۀ عامل انسانی میتواند بر کسب درآمد پایدار گردشگری، با درنظرگرفتن متغیر میانجی برند شهری، اثرگذار باشد. جامعۀ آماری در این پژوهش را مدیران شهرداری در دو سطح عالی و عملیاتی، اعضای شورای شهر و مسئولان ادارۀ میراث مرتبط با بخش گردشگری در شهرستانهای بخش مرکزی استان مازندران تشکیل میدهند. نمونهگیری به روش خوشهای انجام شده است. ابزار گردآوری در این پژوهش پرسشنامه است. برای بررسی روایی پرسشنامه از روایی محتوایی، تحلیل عاملی، روایی همگرایی و افتراقی استفاده شده است. مقدار آلفای کرونباخ بیش از70 /۰ بهدست آمد. برای تعیین درجۀ تناسب مدل مفهومی از روش مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شده است. یافتهها نشان میدهد که روابط مثبت ومعنیداری بین متغیرهای مدل وجود دارد. همچنین نقش میانجیگری برند شهری نیز تأیید شده و مدل مذکور از برازش مناسبی برخوردار است.
